Translate Site In

Archive for February 2009

What is the reality of the human soul

Question 4: What is the reality of the human soul?

The human soul is a part of the universal all-embracing soul. Like sparks arising from the fire or the waves arising from an ocean, the human soul emanates from God at His will. As water in the well, in the ocean or in the clouds has the same composition and the same properties so have all souls the same attributes. Having assumed a material body the soul has got unduly attached to the pleasures of flesh and thus developed different likes, dislikes, failings and propensities human differences and the universality of the human soul remains clouded from the human eye. When human beings learn to serve God and always keep His presence in mind, doing actions in His will and to His glory, then they develop the Godly traits of love, service, humility, gentleness, courage and honesty. Having developed these qualities, the devotee deserves and yearns for His Grace which unites him with God. This process becomes very simple and easy under the expert guidance of the Guru who, by example and precept awakens true spiritual vision in the heart of the devotee, frees him from ego, dispels his ignorance and unites him with the Lord.

Continue

What is the Sikh idea of the reality of the universe

Question 3: What is the Sikh idea of the reality of the universe?

The universe comes into existence through God's creative power (Maya) and it ceases to exist at His will. All that He has created is perfect according to His laws and has been created and recreated time and again. Nothing, except Him, is eternal, though the duration of the existence of some matter is inconceivably long as understood with the limited faculties of the human beings. According to Guru Gobind Singh it is 'a play' and exists only until He brings 'the play' to an end. Since the universe is created by the true Lord, we can say that it is a real expression of His supreme reality and is real. But as it comes and vanishes at His Will, it has no infinite or independent existence. It is like the shadow of a cloud or the bubble on the surface of water. Too much involvement in the creation rather than the creator is a sin because it turns human beings away from the service of God. Involvement in the service of self in turn produces egoism. There is no devil in Sikhism but too much involvement in God. It is a human failing and therefore unlike the legendary devil can never challenge God's omnipotence.

Continue

gurbani shabad kirtan
















































300 saal sarind fateh diwas baba banda singh ji bahadur




Continue

baba banda singh ji bahadur (1670-1716)




ਬਾੰਦਾ ਕੇ ਮੂਲ ਨਾਮ ਲਛਮਣ ਦੇਵ ਥਾ. ਵਹ ਕਾਰ੍ਤਿਕ ਮੇਂ ਪੈਦਾ ਹੁਆ ਥਾ 1727 ਬਿਕ੍ਰਮੀ ਸੰਵਤ੍, ਅਕ੍ਟੂਬਰ, 1670 ਨਵਮ੍ਬਰ, ਗੁਰੁ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਹ ਕੇ ਜਨ੍ਮ ਕੇ ਬਾਦ ਚਾਰ ਸਾਲ. ਵਹ ਯਾ ਤੋ ਕਸ਼੍ਮੀਰ ਯਾ ਪੰਜਾਬ ਕੇ ਹੀ ਹੈਂ. ਵਹ ਏਕ ਰਾਜਪੂਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਕ ਥਾ. ਜਬ ਸੇ ਵਹ ਸਿਰ੍ਫ 20 ਕਰ ਦਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ, ਉਸਕੀ ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਜਨਕ ਮਨ ਅਪਨੇ ਕਾਮ ਪਰ ਸ੍ਥਾਪਿਤ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ ਸੇ. ਵਹ ਏਕ ਮਹਾਨ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਹੋਨੇ ਕੇ ਏਕ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਠਾ ਕੀ ਥੀ. ਏਕ ਦਿਨ ਵਹ ਏਕ ਹਰਿਣੀ ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਦੋ ਸ਼ਾਵਕ ਜੋ ਅਪਨੀ ਉਪਸ੍ਥਿਤਿ ਮੇਂ ਵਿਤਰਿਤ ਕੀ ਸਮਯ ਸੀਮਾ ਸਮਾਪ੍ਤ ਹੋ ਮਾਰ ਡਾਲਾ. ਦ੍ਰਸ਼੍ਟਿ ਉਸੇ ਹੈਰਾਨ. ਵਹ worldly ਤ੍ਯਾਗ ਜੀਵਨ ਔਰ ਏਕ ਬੈਰਾਗੀ ਸਾਧੁ ਯਾ ਏਕ ਘੂਮ ਤਪਸ੍ਵੀ ਔਰ ਅੰਤਤ: ਨਦੀ ਕੇ ਤਟ ਪਰ ਗੋਦਾਵਰੀ ਨੰਦਰ ਪਰ ਮਹਾਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰ ਮੇਂ ਬਸ ਗਯਾ. ਵਹ ਮਾਧੋਦਾਸ ਔਰ ਅਨੁਯਾਯਿਯੋਂ ਕੇ ਹਜਾਰੋਂ ਕੀ ਆਗਿਆ ਨਾਮ ਕੇ ਤਹਤ ਏਕ ਜਾਦੂਗਰ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿ ਜੀਤਾ.
ਬਾੰਦਾ

.
. ਗੁਰੁ ਅਪਨੇ ਚੇਲੋਂ ਕਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਯਾ ਬੈਰਾਗੀ ਔਰ ਪਕਾਨਾ ਮਾੰਸ ਕੇ ਕੁਛ ਬਕਰਿਯੋਂ ਕੋ ਮਾਰਨੇ ਔਰ ਫਿਰ ਵਹਾੰ. ਬਾਤ ਬੈਰਾਗੀ ਕੋ ਸੂਚਨਾ ਮਿਲੀ ਥੀ. ਗੁਰੁ ਨੇ ਪੂਛਾ ਕਿ ਵਹ ਕੌਨ ਥਾ. ਮਾਧੋਦਾਸ ਨੇ ਉਤ੍ਤਰ ਦਿਯਾ, ਵਹ ਬੰਦਾ ਯਾ ਗੁਰੁ ਕੇ ਦਾਸ ਥਾ. ਗੁਰੁ ਪੂਛਾ, ਯਦਿ ਵਹ ਜਾਨਤਾ ਥਾ ਕਿ ਵਹ ਕਿਸਸੇ ਬਾਤ ਕਰ ਰਹਾ ਥਾ. ਉਸਨੇ ਕਹਾ ਕਿ ਵਹ ਗੁਰੁ ਗੋਬਿਨ੍ਦ ਸਿੰਹ ਕੇ ਅਲਾਵਾ ਅਨ੍ਯ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਥਾ. ਉਸ ਸਮਯ 38 ਸਾਲ ਬਾੰਦਾ ਗੁਰੁ ਜੀ 42 ਪੁਰਾਨੇ ਔਰ ਥਾ. ਗੁਰੁ ਉਸੇ ਅਪਨੇ ਜੀਵਨ ਕੀ ਵਰ੍ਤਮਾਨ ਤਰਹ ਸੇ ਦੇਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਔਰ ਏਕ ਅਸਲੀ ਰਾਜਪੂਤ ਕੇ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋਂ ਕੋ ਫਿਰ ਸੇ ਸ਼ੁਰੂ ਪ੍ਰੋਤ੍ਸਾਹਿਤ ਕਿਯਾ. ਕੁਛ ਦਿਨੋਂ ਕੇ ਏਕ ਗੁਰੁ ਦਰਬਾਰ ਆਯੋਜਿਤ ਮੇਂ, ਉਸ ਪਰ ਬੰਦਾ ਬਹਾਦੁਰ ਕੇ ਖਿਤਾਬ ਸੇ ਸਮ੍ਮਾਨਿਤ ਕਿਯਾ ਔਰ ਉਸਕੇ ਸੈਨ੍ਯ ਸਰਹਿੰਦ ਕੇ ਰਾਜ੍ਯਪਾਲ ਨੇ ਅਪਨੇ ਦੋ ਛੋਟੇ ਬੇਟੋਂ ਕੋ ਮਾਰ ਡਾਲਾ ਥਾ ਸਜ਼ਾ ਲੇਫ੍ਟਿਨੇਂਟ ਨਿਯੁਕ੍ਤ ਕਿਯਾ, ਔਰ ਮੁਖ੍ਯ ਰੂਪ ਸੇ ਅਪਨੇ ਦੋ ਬਡ਼ੇ ਬੇਟੋਂ ਕੀ ਮੌਤ ਕੇ ਲਿਏ ਜਿਮ੍ਮੇਦਾਰ ਥਾ, ਉਸਕੀ ਮਾੰ ਔਰ ਸਿਖੋਂ ਔਰ ਹਿੰਦੁਓਂ ਕੇ ਹਜਾਰੋਂ. ਵਹ ਪਾੰਚ ਸਿਖੋਂ ਜੋ ਪੰਜਾਬ ਮੇਂ ਉਨਕੇ ਆਗਮਨ ਪਰ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਸਿਖੋਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਦਿਲਾਤਾ ਹੂੰ ਕਿ ਬਾੰਦਾ ਗੁਰੁ ਕੇ ਉਮ੍ਮੀਦਵਾਰ ਔਰ ਉਪ ਕੇ ਲਿਏ ਉਨ੍ਹੇਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਸਰਹਿੰਦ ਕੇ ਖਿਲਾਫ ਏਕ ਅਭਿਯਾਨ ਕਾ ਨੇਤ੍ਰਤ੍ਵ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ ਰਹੇ ਥੇ ਸਲਾਹਕਾਰੋਂ ਕੀ ਏਕ ਪਰਿਸ਼ਦ ਦਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ.

ਏਕ 1708 ਸਿਤੰਬਰ ਕੇ ਮਧ੍ਯ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਨੰਦਰ ਮੇਂ ਆਯੋਜਿਤ ਦਰਬਾਰ ਮੇਂ, ਗੁਰੁ ਬਾੰਦਾ ਪਰ ਬਹਾਦੁਰ ਕੇ ਖਿਤਾਬ ਸੇ ਸਮ੍ਮਾਨਿਤ ਕਿਯਾ ਔਰ ਉਸਕੇ ਸਹਯੋਗੀ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਪੂਰੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਔਰ ਸੈਨ੍ਯ ਅਧਿਕਾਰੀ ਕੇ ਸਾਥ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਪੰਜਾਬ ਮੇਂ ਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰੀਯ ਸੰਘਰ੍ਸ਼ ਪਰ ਲੇ ਜਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਔਰ ਸਰਹਿੰਦ ਕੇ ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਕੋ ਸਜ਼ਾ ਔਰ ਉਨਕੇ ਸਮਰ੍ਥਕੋਂ. ਵਹ ਏਕ ਮਾਨਕ ਤੀਰ ਕੇ ਸਾਥ ਆਪੂਰ੍ਤਿ ਕੀ ਗਈ ਥੀ ਔਰ ਏਕ ਅਸ੍ਥਾਯੀ ਸਤ੍ਤਾ ਕੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਢੋਲ. ਵਹ ਪਾੰਚ ਸਮਰ੍ਪਿਤ ਖਾਲਸਾ ਕੇ ਏਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਪਰਿਸ਼ਦ: Baj ਸਿੰਹ, ਤੀਸਰੇ ਗੁਰੁ ਅਮਰ ਦਾਸ, ਉਨਕੇ ਭਾਈ ਰਾਮ ਸਿੰਹ, ਬਿਨੋਦ ਸਿੰਹ, ਜੋ ਗੁਰੁ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਦੂਸਰੇ ਗੁਰੁ ਕੇ ਵੰਸ਼ਜ ਕੇ ਪਰਿਵਾਰ ਕੇ ਏਕ ਵੰਸ਼ਜ ਦਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ, ਉਸਕਾ ਬੇਟਾ ਕਹਾੰ ਸਿੰਹ ਔਰ ਫਤੇਹ ਸਿੰਹ . ਪਚ੍ਚੀਸ ਸੈਨਿਕੋਂ ਨੇ ਅੰਗਰਕ੍ਸ਼ਕ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਉਸੇ ਦਿਯਾ ਥਾ. ਏਕ ਵਿਧਿ ਹੁਕੁਮ੍ਨਾਮਾ ਯਾ ਗੁਰੁ ਕੀ ਲਿਖਾਵਟ ਮੇਂ ਏਕ ਪਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਧਿਕਰਣ ਕੇ ਸਿਖੋਂ ਕੇ ਨਿਰ੍ਦੇਸ਼ ਕੇ ਲਿਏ ਅਪਨੇ ਮੁਗਲ ਅਤ੍ਯਾਚਾਰ ਕੇ ਖਿਲਾਫ ਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰੀਯ ਯੁਦ੍ਧ ਮੇਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਨੇ ਬਾੰਦਾ ਬਹਾਦੁਰ ਬੁਲਾਯਾ ਗਯਾ ਥਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀ. ਅਪਨੇ ਅਸ੍ਥਾਯੀ ਉਸ ਮੇਂ ਨਿਵੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਧਿਕਰਣ ਕੇ ਏਕ ਬਿਲ੍ਲਾ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ, ਗੁਰੁ ਬੰਦਾ ਬਹਾਦੁਰ ਅਪਨੀ ਤਲਵਾਰ, ਹਰੀ ਧਨੁਸ਼ ਔਰ ਉਸਕੇ ਪਾੰਚ ਤਰਕਸ਼ ਸੇ ਤੀਰ ਦੇ ਦਿਯਾ. ਤੀਨ ਸੌ ਲਡ਼ਾਈ ਸਰਣੀ ਮੇਂ ਸਿਖ ਕੈਵਾਲਿਏਰ੍ਸ ਆਠ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਕੀ ਦੂਰੀ ਕੇ ਲਿਏ ਬਾੰਦਾ ਸਾਥ ਉਸੇ ਦੇਨੇ ਕੇ ਅੰਤਿਮ ਵਿਦਾ.

ਅਪਨੀ ਯਾਤ੍ਰਾ, 1708-1709 ਪਰ ਬਾੰਦਾ


ਗੁਰੁ ਗੰਭੀਰ ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਦ੍ਵਾਰਾ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ ਪਰ ਏਕ ਗੁਰੁ ਪਠਾਨ ਸੇਟ ਦ੍ਵਾਰਾ ਅਦਾਲਤ ਰਈਸੋਂ ਕੀ ਮਿਲੀਭਗਤ ਸੇ ਘਾਯਲ ਹੋ ਗਏ. ਬਾੰਦਾ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ਪ੍ਰੇਸ਼ਣ ਥਾ ਸਮ੍ਰਾਟ ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਹ infuriated. ਉਸਕੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਗੁਰੁ ਕਾ ਏਕ ਪਰਿਣਾਮ ਕੇ 7 ਅਕ੍ਟੂਬਰ 1708 ਕੋ ਨਿਧਨ ਹੋ ਗਯਾ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ. ਬਾੰਦਾ ਤਕ ਨਹੀਂ ਗਏ, ਜਬ ਵਹ ਦੁਖੀ ਸਮਾਚਾਰ ਸੁਨਾ ਥਾ. ਯਹ ਉਸੇ ਹਤੋਤ੍ਸਾਹਿਤ ਨਹੀਂ ਕਿਯਾ ਥਾ. ਇਸਕੇ ਵਿਪਰੀਤ ਯਹ ਉਸਕਾ ਉਤ੍ਸਾਹ ਦੋਗੁਨਾ ਔਰ ਉਸਕੇ ਦਿਲ ਮੇਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ੋਧ ਕੀ ਆਗ ਮੇਂ ਜਲਤਾ ਹੁਆ ਨਿਰ੍ਧਾਰਿਤ ਕਿਯਾ ਹੈ. ਵਰ੍ਤਮਾਨ ਦਿਨ ਹਰਿਯਾਣਾ ਮੇਂ Nander ਔਰ ਹਿਸਾਰ ਕੇ ਬੀਚ ਕੀ ਦੂਰੀ 1600 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ. ਬਾੰਦਾ ਪ੍ਰਤਿ ਦਿਨ 10-16 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਕੀ ਦਰ ਪਰ 100 ਦਿਨ ਸੇ ਅਧਿਕ ਅਪਨੀ ਯਾਤ੍ਰਾ ਕੇ ਦੌਰਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਯਾ ਹੈ ਚਾਹਿਏ, ਲੇਕਿਨ ਵਹ ਵਾਸ੍ਤਵ ਮੇਂ ਏਕ ਵਰ੍ਸ਼ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਲੇ ਲਿਯਾ. ਇਸਕਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਵਹ ਛਿਪਾ ਮੇਂ ਹੈ ਬਾਰ ਬਾਰ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ. ਸਮ੍ਰਾਟ ਅਪਨੇ ਅਧਿਕਾਰਿਯੋਂ ਕੋ ਨਿਰ੍ਦੇਸ਼ ਦਿਯਾ ਜਾਨਾ ਚਾਹਿਏ ਬਾੰਦਾ ਔਰ ਉਨਕੀ ਪਾਰ੍ਟੀ ਸੇ ਕਮ ਕਾਮ ਕਰਤੇ ਹੈਂ. ਯਹੀ ਕਾਰਣ ਹੈ ਕਿ ਬਾੰਦਾ ਮਹਾਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰ ਔਰ ਰਾਜਸ੍ਥਾਨ ਕੇ ਠੀਕ ਪਾਰ ਯਾਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਦੋਨੋਂ ਕੇ ਮੁਗਲੋਂ ਕੇ ਖਿਲਾਫ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਮੇਂ ਥੇ.

 ਵਰ੍ਤਮਾਨ ਦਿਨ ਹਰਿਯਾਣਾ, 1709 ਮੇਂ ਬਾੰਦਾ


 ਨਾਰਨੌਲ:

ਬਾੰਦਾ ਨਾਰਨੌਲ ਪਰ ਪਹੁੰਚੇ. ਵਹਾੰ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਅਪਨੀ ਆਂਖੋਂ ਸੇ ਸਤ੍ਨਾਮਿਸ ਕਾ ਪੂਰਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਕੋ ਦੇਖਾ. ਉਸਕੇ ਖੂਨ ਸਤ੍ਨਾਮਿਸ , ਪੁਰੁਸ਼ੋਂ, ਮਹਿਲਾਓਂ ਔਰ ਬਚ੍ਚੋਂ ਕੋ, ਏਕ ਔਰ ਸਭੀ ਕੀ ਹੈ ਕਿ ਪੂਰੇ ਸੰਪ੍ਰਦਾਯ ਸੀਖਨੇ ਪਰ ਉਬਲਾ ਹੁਆ ਥਾ ਅਸ੍ਤਿਤ੍ਵ ਮਿਟਾ ਦਿਯਾ ਗਯਾ ਹੈ. ਯਹ ਯਹਾੰ ਕਿ ਬੰਦਾ ਕੁਛ ਡਾਕੂ ਔਰ ਲੁਟੇਰੋਂ ਦਬਾ ਦਿਯਾ. (ਯਹ ਸ਼੍ਰੀ ਗਿਆਨੀ ਜਿਯਾਨ ਸਿੰਹ, 345-46, 4 ਸੰਸ੍ਕਰਣ ਕੇ ਗੁਰੁ ਪੰਥ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਮੇਂ ਉਲ੍ਲੇਖ ਕਿਯਾ ਹੈ).

ਹਿਸਾਰ:

ਵਹ ਅਚ੍ਛੀ ਤਰਹ ਸੇ ਰਾਸ਼੍ਟ੍ਰਵਾਦੀ ਆਂਦੋਲਨ ਔਰ ਗੁਰੁ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਹ ਕੇ ਉਪ ਕੇ ਏਕ ਨੇਤਾ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਹਿੰਦੁਓਂ ਔਰ ਸਿਖੋਂ ਕੇ ਦ੍ਵਾਰਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ. ਉਦਾਰ ਪ੍ਰਸਾਦ ਦੇਸ਼ ਔਰ (ਧਰਮ ਧਰ੍ਮ ਔਰ ਪੁਣ੍ਯ ਕੇ ਕਾਰਣ ਮੇਂ ਉਸੇ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਬਨਾਯਾ ਗਯਾ ਥਾ), ਜੋ ਵਹ ਬੀਚ ਵਿਤਰਿਤ ਗਰੀਬ ਔਰ ਜਰੂਰਤਮੰਦ.


ਟੋਹਾਣਾ :

ਯਹਾੰ ਬਾੰਦਾ ਮਾਲਵਾ ਸਿਖੋਂ ਕੋ ਪਤ੍ਰ ਜਾਰੀ ਕਿਏ ਸਰਹਿੰਦ ਕੇ ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਕੇ ਖਿਲਾਫ ਅਪਨੇ ਅਭਿਯਾਨ ਮੇਂ ਉਸਕੇ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਨੇ ਕੇ ਲਿਏ.

ਕਭੀ ਪੰਜਾਬ ਕੇ ਇਤਿਹਾਸ ਮੇਂ ਸ਼ਾਯਦ ਸਮਯ ਕੀ ਪਰਿਸ੍ਥਿਤਿਯੋਂ ਉਚਿਤ ਫ਼ੀਲ੍ਡ ਕਿਯਾ ਤੋ ਏਕ ਨੇਤਾ ਕੀ ਮਹਤ੍ਵਾਕਾੰਕ੍ਸ਼ਾ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਤਿਭਾਓਂ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨੇ ਕੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀ ਹੈ, ਔਰ ਏਕ ਜੰਗੀ ਲੋਗੋਂ ਕੀ ਕਮਾੰਡ ਕੇ ਲਿਏ ਬੁਲਾਯਾ ਹੈ, ਵਹ ਕੇਵਲ ਭੀ ਉਸੇ ਕਿਸੀ ਭੀ ਉਦ੍ਯਮ ਮੇਂ ਸਮਰ੍ਥਨ ਕੇ ਲਿਏ ਉਤ੍ਸੁਕ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ. ਬਾੰਦਾ ਦਿਲ੍ਲੀ ਕੀ ਓਰ ਪੂਰਬ ਕੀ ਓਰ ਅਪਨਾ ਧ੍ਯਾਨ ਨਿਰ੍ਦੇਸ਼ਨ ਕਿਯਾ. ਵਹ ਦਿਲ੍ਲੀ ਮੇਂ ਮਾਤਾ ਸਾਹਿਬ ਦੇਵੀ ਕੋ ਛੋਡ਼ ਔਰ ਹਰਿਯਾਣਾ ਕੇ ਉਪਜਾਊ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ ਕੇ ਸਰਕਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰਿਯੋਂ ਲੂਟ ਚਾਹਤਾ ਥਾ. Kharkhauda ਸੇ ਲਗਭਗ 50 ਉਤ੍ਤਰ ਦਿਲ੍ਲੀ ਕੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮ ਕਿਲੋਮੀਟਰ, ਮਾਤਾ ਸਾਹਿਬ ਦੇਵੀ ਸਮੁਚਿਤ ਅਨੁਰਕ੍ਸ਼ਣ ਕੇ ਤਹਤ ਦਿਲ੍ਲੀ ਕੋ ਭੇਜਾ ਗਯਾ ਥਾ, ਕੇ ਲਿਏ ਮਾਤਾ ਸੁੰਦਰੀ, ਜੋ ਖਾਲਸਾ ਕੇ ਪ੍ਰਮੁਖ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਕਾਰ੍ਯ ਕਰ ਰਹਾ ਥਾ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ. Resented ਹੈ ਵਹ ਬੰਦਾ ਹੈ ਉਸਕੇ ਲਿਏ ਕੀ ਅਨਦੇਖੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਅਪਨੇ ਅਭਿਯਾਨ ਪਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨੇ ਸੇ ਪਹਲੇ ਰਾਜਧਾਨੀ ਮੇਂ ਉਸੇ ਦੌਰਾ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ.


ਸੋਨੀਪਤ:

ਸੋਨੀਪਤ ਮੇਂ, ਦਿਲ੍ਲੀ ਕੇ 50 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਉਤ੍ਤਰ, 1709 ਨਵਮ੍ਬਰ ਬਾੰਦਾ ਮੇਂ ਜਲ੍ਦੀ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ 500 ਅਨੁਯਾਯਿਯੋਂ ਕੀ ਕਮਾਨ ਸੰਭਾਲੀ. ਵਹ ਸਰਕਾਰੀ ਰਾਜਕੋਸ਼ ਪਰ ਹਮਲਾ ਕਿਯਾ ਯਹ plundered ਔਰ ਉਸਕੇ ਪਰਿਚਾਰਕ ਵਰ੍ਗ ਕੇ ਬੀਚ ਵਿਤਰਿਤ ਕੀ. ਯਹ ਉਨਕੀ ਸਰਕਾਰ ਕੇ ਖਿਲਾਫ ਦੂਸਰੀ ਸਫਲਤਾ ਥੀ ਔਰ ਯਹ ਕਾਫੀ ਅਪਨੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਠਾ ਉਠਾਯਾ. ਧੀਮੀ ਗਤਿ ਸੇ ਮਾਰ੍ਚ ਵਹ ਸਰਹਿੰਦ ਕੀ ਓਰ ਉਨ੍ਨਤ ਕਰਕੇ.


ਕੈਥਲ:

ਕੈਥਲ, ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ 100 ਕਿ.ਮੀ. ਆਗੇ ਉਤ੍ਤਰ ਕੇ ਪਾਸ, ਬਾੰਦਾ ਏਕ ਸਰਕਾਰੀ ਖਜਾਨਾ ਜੋ ਅਪਨੀ ਉਤ੍ਤਰੀ ਜਿਲੋਂ ਸੇ ਦਿਲ੍ਲੀ ਕੇ ਲਿਏ ਏਕ ਰਾਸ੍ਤਾ ਥਾ ਪਰ ਕਬ੍ਜਾ ਕਿਯਾ. ਵਹ ਇਸਸੇ ਬਾਹਰ ਖੁਦ ਕੇ ਲਿਏ ਕੁਛ ਭੀ ਨਹੀਂ ਰਖਾ ਔਰ ਉਸੇ ਛੋਡ਼ ਦਿਯਾ ਉਸਕਾ ਰੈਂਕ ਔਰ ਫ਼ਾਇਲ ਕੇ ਲਿਏ ਦੂਰ.


ਸਮਾਨਾ :

ਸਮਾਨਾ , 50 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਉਤ੍ਤਰ ਕੇ ਪੈਤ੍ਰਕ ਸ੍ਥਾਨ ਜਲਾਲ ਉਦ-ਜਲ੍ਲਾਦ, ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਜਲ੍ਲਾਦ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਮੌਤ ਕੀ ਸਜਾ ਦੀ ਥੀ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ, ਜਬਕਿ ਉਨਕੇ ਬੇਟੇ ਗੁਰੁ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਹ ਕੇ ਦੋ ਛੋਟੇ ਬੇਟੋਂ ਕੋ ਮੌਤ ਕੀ ਸਜਾ ਦੀ ਥੀ. ਅਲੀ ਹੁਸੈਨ ਜੋ ਝੂਠੇ ਵਾਦੇ ਦ੍ਵਾਰਾ ਗੁਰੁ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਹ ਲਾਲਚ ਥਾ ਆਨੰਦਪੁਰ ਖਾਲੀ ਭੀ ਸਮਾਨਾ ਕਾ ਥਾ. ਯਹ ਸਿਖੋਂ ਕੀ ਆਂਖੋਂ ਮੇਂ ਏਕ ਸ਼ਾਪਿਤ ਜਗਹ ਥੀ. ਅਬ ਬਾਹੋਂ ਮੇਂ ਥਾ ਪਡ਼ੋਸ ਕੇ ਪੂਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਕੋਂ, ਔਰ ਬਾੰਦਾ ਕੇ ਬਾਦ ਕਈ ਹਜਾਰੋਂ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਬਢ਼ਾ ਦਿਯਾ ਥਾ. ਬਾੰਦਾ 26 ਨਵੰਬਰ ਕੋ ਸ਼ਹਰ, 1709 ਪਰ ਗਿਰ ਗਯਾ. ਨਿਵਾਸਿਯੋਂ ਠੰਡੇ ਖੂਨ ਔਰ ਸ਼ਹਰ ਮੇਂ ਮਾਰੇ ਗਏ ਪੂਰੀ ਤਰਹ ਨਿਚੋਡ਼ਾ ਹੁਆ. ਸਮਾਨਾ ਜਿਲਾ ਸ਼ਹਰ ਥਾ ਔਰ ਨੌ ਇਸੇ ਸੇ ਜੁਡ਼ੀ ਪਾਰ੍ਗਾਨਾਹ੍ਸ
 ਥਾ. ਯਹ ਫਤੇਹ ਸਿੰਹ ਕੇ ਆਰੋਪ ਕੇ ਤਹਤ ਰਖਾ ਗਯਾ ਥਾ. ਸਮਾਨਾ ਪਹਲਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੀਯ ਵਿਜਯ ਔਰ ਬਾੰਦਾ ਕੇ ਪਹਲੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਇਕਾਈ ਥੀ.

ਤਬ ਕੁੰਜਪੁਰਾ, ਘੁਰਾਮ , ਔਰ ਥਾਸਕਾ ਮੁਸ੍ਲਿਮ ਰੰਘਰ ਬਲਾਤ੍ਕਾਰ ਔਰ ਡਕੈਤੀ ਕੇ ਲਿਏ ਨੋਤਿਰਿਔ ਕਾ ਨਿਵਾਸ ਨਸ਼੍ਟ ਹੋ ਗਏ ਥੇ. ਜੋ ਲੋਗ ਮੁਸ੍ਲਿਮ ਪਿਤਾ ਸੇ ਬਾਹਰ ਔਰ ਹਿੰਦੂ ਮਾੰ ਪੈਦਾ ਹੁਏ ਥੇ ਰੰਘਰ ਕਹਾ ਜਾਤਾ ਥਾ. ਦਾਮਲਾ ਪਠਾਨ ਜੋ ਭੰਗਾਂ ਕੀ ਲਡ਼ਾਈ ਮੇਂ ਗੁਰੁ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਹ ਜੀ ਸੁਨਸਾਨ ਥਾ ਗਾੰਵ ਥਾ, ਯਹ ਤਬਾਹ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ. ਸ਼ਾਹਬਾਦ ਮਾਰ੍ਕੰਡ ਭੀ ਬਾੰਦਾ ਸੇ ਗਿਰ ਗਯਾ.


ਸਢੌਰਾ :

ਉਸ੍ਮਾਨ ਖਾਨ, ਸਢੌਰਾ ਕੇ ਪ੍ਰਮੁਖ 25 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ, ਭੰਗਾਂ ਕੀ ਲਡ਼ਾਈ ਮੇਂ ਗੁਰੁ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਹ ਜੀ ਮਦਦ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਬੁਧ ਸੈਯਦ ਸ਼ਾਹ ਸਤਾਯਾ ਥਾ. ਮੁਸ੍ਲਿਮ ਆਬਾਦੀ ਸ੍ਥਾਨੀਯ ਹਿੰਦੁਓਂ maltreated. ਬਾੰਦਾ ਕੇ ਪ੍ਰਮੁਖ ਮੁਸਲਮਾਨੋਂ ਦ੍ਰਸ਼੍ਟਿਕੋਣ ਪਰ ਏਕ ਬਡ਼ਾ ਔਰ ਦ੍ਰਢ਼ਤਾ ਸੇ ਨਿਰ੍ਮਿਤ ਭਵਨ ਮੇਂ ਏਕਤ੍ਰਿਤ ਹੁਏ. ਵੇ ਸਬ ਮਾਰੇ ਗਏ. ਇਸ ਇਮਾਰਤ ਕੋ ਕਟਾ ਗਢ਼ੀ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਜਾਨਾ ਜਾਨੇ ਲਗਾ. ਬਾੰਦਾ ਸ਼ਹਰ ਪਰ ਹਮਲਾ ਕਿਯਾ ਔਰ ਉਸੇ ਨਸ਼੍ਟ ਕਰ ਦਿਯਾ.

ਸਮਕਾਲੀਨ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਖ਼ਫ਼ ਖਾਨ: ਦਿਨ ਬ ਦਿਨ ਉਨਕੀ ਸੰਖ੍ਯਾ ਵ੍ਰਦ੍ਧਿ ਹੁਈ ਹੈ, ਔਰ ਪ੍ਰਚੁਰ ਮਾਤ੍ਰਾ ਮੇਂ ਧਨ ਔਰ ਲੂਟ ਕਾ ਮਾਲ ਦ੍ਵਾਰਾ ਸਾਮਗ੍ਰੀ ਉਨਕੇ ਹਾਥੋਂ ਮੇਂ ਗਿਰ ਲਿਖਾ ਥਾ "ਉਸੇ ਦੋ ਯਾ ਤੀਨ ਮਹੀਨੇ ਕਾ ਸਮਯ four to-five ਟਟ੍ਟੂ ਸਵਾਰ ਹਜਾਰੋਂ, ਔਰ ਸਾਤ to eight thousand ਜੰਗੀ footmen ਮੇਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਗਏ. ਕਈ ਗਾੰਵੋਂ ਕੋ ਬਰ੍ਬਾਦ ਰਖੀ ਥੀ ਔਰ ਵਹ ਅਪਨੇ ਹੀ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ (thanedars ਨਿਯੁਕ੍ਤ) ਔਰ ਰਾਜਸ੍ਵ ਕੇ ਕਲੇਕ੍ਟਰੋਂ (ਤਹਸੀਲ-dar-e-mal). "


ਲੋਹ੍ਗਢ਼ :

ਬਾੰਦਾ ਕੇ ਪਰਮ ਉਦ੍ਦੇਸ਼੍ਯ ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਕੋ ਸਜ਼ਾ ਔਰ ਸਰਹਿੰਦ ਜੀਤ ਗਯਾ ਥਾ. ਯਹ ਉਸਕੀ ਸਾਮਗ੍ਰੀ ਔਰ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੀਯ ਮਜਬੂਤੀ ਸਮਯ ਕੀ ਆਵਸ਼੍ਯਕਤਾ ਹੈ. ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਯਹ ਭੀ ਸਰਹਿੰਦ ਕੇ ਸੈਨ੍ਯ ਸੰਸਾਧਨੋਂ ਕਾ ਅਧ੍ਯਯਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹਤਾ ਥਾ. ਵਹ ਦੇਖਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਕ੍ਯਾ ਸਰਕਾਰ ਉਨਕੇ ਖਿਲਾਫ ਕਦਮ ਲੇ ਜਾਏਗਾ ਉਤ੍ਸੁਕ ਥਾ. ਇਸਲਿਏ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਅਪਨੇ ਮੁਖ੍ਯਾਲਯ ਕੀ ਸ੍ਥਾਪਨਾ ਕੀ, 1710 ਫਰਵਰੀ ਕੀ ਸ਼ੁਰੁਆਤ ਮੇਂ, ਮੁਖ੍ਲਿਸ੍ਪੁ ਪਰ ਕਮ ਨਾਹਨ ਕੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣ ਮੇਂ ਸ਼ਿਵਾਲਿਕ ਪਹਾਡ਼ਿਯੋਂ, ਸਢੌਰਾ ਸੇ ਲਗਭਗ 20 ਕਿਮੀ ਮੇਂ ਸ੍ਥਿਤ ਹੈ. ਉਸਕੇ ਕਿਲੇ ਏਕ ਪਹਾਡ਼ੀ ਕੀ ਚੋਟੀ ਪਰ ਖਡ਼ਾ ਥਾ. ਦੋ kuhls ਯਾ ਪਾਨੀ ਚੈਨਲੋਂ ਇਸਕੇ ਆਧਾਰ ਪਰ ਪਾਨੀ ਕੀ ਆਪੂਰ੍ਤਿ ਔਰ ਯਹ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਪ੍ਰਵਾਹਿਤ. ਇਸ ਕਿਲੇ ਕੀ ਮਰਮ੍ਮਤ ਥਾ ਔਰ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਕੇ ਏਕ ਰਾਜ੍ਯ ਮੇਂ ਡਾਲ ਦਿਯਾ. ਸਬ ਪੈਸੇ, ਸੋਨਾ ਔਰ ਮਹੰਗਾ ਇਨ ਅਭਿਯਾਨੋਂ ਮੇਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਸਾਮਗ੍ਰੀ ਯਹਾੰ ਜਮਾ ਥੇ. ਵਹ ਸਿਕ੍ਕੇ ਮਾਰਾ ਔਰ ਉਸਕੀ ਸੀਲ ਕੇ ਤਹਤ ਆਦੇਸ਼ ਜਾਰੀ ਕਿਏ ਹੈਂ. ਮੁਖ੍ਲਿਸ੍ਪੁਰ ਕਾ ਨਾਮ ਲੋਹ੍ਗਢ਼ ਮੇਂ ਬਦਲ ਗਯਾ ਥਾ, ਔਰ ਯਹ ਪਹਲੇ ਸਿਖ ਰਾਜ੍ਯ ਕੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਨ ਗਯਾ.


ਬਾੰਦਾ ਸ਼ਿਵਾਲਿਕ ਪਹਾਡ਼ਿਯੋਂ ਸੇ ਘਿਰਾ ਉਤ੍ਤਰ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ ਪਰ ਸ਼ਾਸਨ ਕਿਯਾ, ਨਦੀ ਦ੍ਵਾਰਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮ Tangri ਪਰ, ਜਮੁਨਾ ਨਦੀ ਦ੍ਵਾਰਾ ਪੂਰ੍ਵ ਮੇਂ, ਔਰ ਏਕ ਸਮਾਨਾ , ਥਾਨੇਸਰ , ਕੈਥਲ ਔਰ ਕਰਨਾਲ ਸੇ ਗੁਜਰ ਲਾਇਨ ਦ੍ਵਾਰਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣ ਮੇਂ. ਵਹ ਭੂਮਿ ਕੀ ਜਮੀਂਦਾਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸਮਾਪ੍ਤ ਕਰ ਦਿਯਾ ਮੁਗਲੋਂ ਕੇ ਤਹਤ ਮੌਜੂਦਾ ਔਰ ਭੂਮਿ ਕੇ ਮਾਲਿਕੋਂ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਵਾਸ੍ਤਵਿਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਕ ਕੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀ. ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਵਹ ਕਿਸਾਨ ਸ੍ਵਾਮਿਤ੍ਵ ਕੀ ਸ੍ਥਾਪਨਾ ਕੀ ਔਰ ਅਨੁਮੋਦਨ ਔਰ ਜਨਸੰਖ੍ਯਾ ਕਾ ਭਾਰੀ ਬਹੁਮਤ ਕੇ ਸਮਰ੍ਥਨ ਜੀਤਾ. ਖਫੀ ਖਾਨ ਕਾ ਕਹਨਾ ਹੈ ਕਿ ਬੰਦਾ "ਸ਼ਾਹੀ ਅਧਿਕਾਰਿਯੋਂ ਔਰ ਏਜੇਂਟੋਂ ਔਰ ਬਡ਼ੇ ਜਾਗੀਰਦਾਰੋਂ ਕੋ ਆਦੇਸ਼ ਜਾਰੀ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤ ਔਰ ਉਨਕੇ ਵ੍ਯਾਪਾਰ ਦੇ." ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸੰਪ੍ਰਭੁਤਾ ਕੇ ਗੁਰੁ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਹ ਕਾ ਸਪਨਾ ਥਾ ਤੋ ਉਨਕੀ ਮ੍ਰਤ੍ਯੁ ਕੇ ਏਕ ਵਰ੍ਸ਼ ਕੇ ਭੀਤਰ ਕਾ ਏਹਸਾਸ ਹੁਆ.

ਬਾੰਦਾ ਕੇ ਨਾਮ ਅਧਰ੍ਮ ਕੇ ਲੋਗੋਂ ਕੇ ਦਿਲੋਂ ਮੇਂ ਆਤੰਕ ਮਾਰਾ, ਔਰ ਚੋਰੀ ਔਰ ਡਕੈਤੀ ਅਤੀਤ ਕੀ ਬਾਤ ਬਨ ਗਈ. "ਸਭੀ ਸਿਖੋਂ ਦ੍ਵਾਰਾ ਕਬ੍ਜਾ ਪਾਰਾਗਾਨਾਹ੍ਸ ਮੇਂ", Irvine ਲਿਖਤੇ ਪਿਛਲੇ ਸੀਮਾ ਸ਼ੁਲ੍ਕ ਕੇ ਉਲਟ ਹਡ਼ਤਾਲੀ ਔਰ ਪੂਰਾ ਥਾ, "ਏਕ ਕਮ ਮੇਹਤਰ ਯਾ ਚਮਡ਼ੇ ਡ੍ਰੇਸਰ, ਭਾਰਤੀਯ ਆਕਲਨ ਮੇਂ ਕਮ ਸੇ ਕਮ, ਕੇਵਲ ਘਰ ਛੋਡ਼ਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਔਰ ਗੁਰੁ ਮੇਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਥਾ. ਜਬ ਏਕ ਕਮ ਸਮਯ ਮੇਂ ਵਹ ਅਪਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਔਰ ਉਸਕੇ ਹਾਥ ਮੇਂ ਨਿਯੁਕ੍ਤਿ ਕੇ ਅਪਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਕੇ ਸਾਥ ਅਪਨੇ ਸ਼ਾਸਕ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਅਪਨੇ ਜਨ੍ਮਸ੍ਥਾਨ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇਗਾ., ਜੈਸੇ ਹੀ ਵਹ ਸੀਮਾਓਂ ਕੇ ਭੀਤਰ ਪੈਰ ਸੇਟ ਅਮੀਰ ਔਰ ਅਚ੍ਛੀ ਤਰਹ ਸੇ ਪੈਦਾ ਹੁਆ ਬਾਹਰ ਚਲਾ ਗਯਾ ਉਸੇ ਔਰ ਨਮਸ੍ਕਾਰ ਕੇ ਸਾਥ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਗਏ ਹਥੇਲਿਯੋਂ ਕੋ ਅਪਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਕੀ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਏਕ ਆਤ੍ਮਾ ਏਕ ਆਦੇਸ਼ ਅਵਗਿਆ ਸਕਤਾ ਹੈ, ਔਰ ਜੋ ਅਕ੍ਸਰ ਪੁਰੁਸ਼ੋਂ battlefields ਮੇਂ ਥਾ ਖੁਦ ਕੋ ਜੋਖਿਮ ਮੇਂ ਡਾਲੀ ਹੈ, ਤੋ ਨੀਚੇ cowed ਹੈ ਕਿ ਵੇ ਭੀ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਡਰ ਰਹੇ ਥੇ ਬਨ ਗਯਾ..

ਸਰਹਿੰਦ ਔਰ ਪਹਲੇ ਸਿਖ ਰਾਜ੍ਯ ਕੀ ਸ੍ਥਾਪਨਾ ਕਾ ਆਕ੍ਰਮਣ



 ਬਾੰਦਾ ਕੇ ਸੈਨਿਕੋਂ

ਬਾੰਦਾ ਅਪਨੇ ਨਾਗਰਿਕ ਔਰ ਸੈਨ੍ਯ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਕੇ ਆਯੋਜਨ ਮੇਂ ਤੀਨ ਮਹੀਨੇ ਸਮਰ੍ਪਿਤ. ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਹ ਅਭੀ ਦਿਲ੍ਲੀ ਸੇ ਦੂਰ ਥਾ. ਦਿਲ੍ਲੀ ਸਰਕਾਰ ਕੇ ਲਿਏ ਕੋਈ ਉਸਕੇ ਪਾਸ ਸੇ ਉਨਕੇ ਖੋ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ ਕੋ ਠੀਕ ਕਰਨੇ ਕਾ ਪ੍ਰਯਾਸ ਕਿਯਾ ਥਾ. ਸਰਹਿੰਦ ਕੇ ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਨੇ ਅਪਨੀ ਤੈਯਾਰੀ ਕਰ ਰਹਾ ਥਾ ਸ੍ਵਤੰਤ੍ਰ ਰੂਪ ਸੇ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਬਾੰਦਾ ਸੇ ਖਤਰੇ ਸੇ ਮਿਲਨੇ.

ਬਾੰਦਾ ਕੇ ਸੈਨਿਕੋਂ ਕੇ ਲੋਗੋਂ ਕੋ ਦੋ ਵਰ੍ਗੋਂ ਕੇ ਥੇ. ਪੁਰਾਨੇ ਸਿਖੋਂ ਜੋ ਗੁਰੁ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਹ ਕੇ ਤਹਤ ਲਡ਼ਾ ਥਾ ਉਸੇ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਗਏ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਕੋ ਸਜ਼ਾ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ. Eventhough ਗੁਰੁ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਹ ਹੀ ਬੰਦਾ ਬਹਾਦੁਰ ਭੇਜਾ ਥਾ ਜੋ ਪੀਰ ਬੁਦ੍ਧੂ ਸ਼ਾਹ ਔਰ ਸਮਝਦਾਰ ਸੰਤੋਂ ਕੇ ਖਿਲਾਫ ਅਤ੍ਯਾਚਾਰੋਂ ਕੀ ਥੀ ਸਜ਼ਾ, ਯਹ ਗੁਰੁ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਹ ਔਰ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਹੈ ਪ੍ਯਾਰ ਕਰਤਾ ਹੂੰ ਕਿ ਕਈ ਸਿਖੋਂ ਉਤ੍ਸਾਹ ਸੇ ਗੁਰੁ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਹ ਕੇ ਯੁਵਾ ਪੁਤ੍ਰ ਕੀ ਹਤ੍ਯਾ alligned ਕਾ ਬਦਲਾ ਲੇਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਗਯਾ ਥਾ ਖੁਦ ਕੇ ਸਾਥ ਬਾੰਦਾ. ਵੇ ਭੀ ਪੰਜਾਬ ਮੇਂ ਸਿਖ ਸੰਪ੍ਰਭੁਤਾ ਕੇ ਲਿਏ ਗੁਰੁ ਭਵਿਸ਼੍ਯਵਾਣੀ ਕੀ ਪੂਰ੍ਤਿ ਦੇਖਨੇ ਕੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀ. War_SceneThey ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਪਾੰਚ ਹਜਾਰ ਗਿਨੇ. ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਹੀ ਜਵਾਨ ਕੋ ਜੋ ਸਜ਼ਾ ਔਰ ਉਨਕੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਕੀ ਦੁਸ਼੍ਮਨ ਲੂਟ ਕੇ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹਤਾ ਥਾ ਸੰਖ੍ਯਾ ਮੇਂ ਸਿਖੋਂ ਕਾ ਏਕ ਅਨ੍ਯ ਵਰ੍ਗ. ਹਿੰਦੂ ਜਾਟ, Gujars ਔਰ ਰਾਜਪੂਤੋਂ ਕੇ ਤੀਸਰੇ ਸਮੂਹ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਪਾੰਚ ਹਜਾਰ ਲੂਟ ਕੇ ਇਰਾਦੇ ਪਰ ਅਕੇਲੇ ਥੇ. ਉਨਮੇਂ ਸੇ ਅਧਿਕਾੰਸ਼ ਅਪ੍ਰਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤ ਥੇ, ਕਚ੍ਚੇ, ਪੂਰੀ ਤਰਹ ਹਥਿਯਾਰੋਂ ਸੇ ਲੈਸ ਨਹੀਂ ਲਗਾਤਾ ਹੈ. ਬਾੰਦਾ ਕੋਈ ਹਾਥਿਯੋਂ ਕੇ ਪਾਸ, ਨਹੀਂ ਅਚ੍ਛਾ ਘੋਡ਼ੋਂ ਔਰ ਕੋਈ ਬੰਦੂਕੇਂ. ਉਨਕੇ ਅਨੁਯਾਯਿਯੋਂ matchlocks, ਭਾਲੇ, ਤਲਵਾਰ ਧਨੁਸ਼, ਔਰ ਤੀਰ ਥਾ. Khafi ਖਾਨ ਕੋ ਸਿਖੋਂ ਕੀ ਸੰਖ੍ਯਾ ਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਯਾ ਥਾ thirty to forty ਹਜਾਰੋਂ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਪਹੁੰਚ ਚੁਕੀ ਹੈ.

 ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਕੀ ਤੈਯਾਰ

ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਨੇ ਏਕ ਜਿਹਾਦ ਯਾ ਬਾੰਦਾ ਕੇ ਖਿਲਾਫ ਏਕ ਪਵਿਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧ ਕੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀ. ਵਹ ਮਲੇਰਕੋਟਲਾ ਕੇ ਨਵਾਬ ਦ੍ਵਾਰਾ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਗਯਾ ਥਾ ਬਡ਼ੀ ਸੰਖ੍ਯਾ ਮੇਂ, ਅਨ੍ਯ ਸਭੀ ਮੁਸ੍ਲਿਮ ਪ੍ਰਮੁਖੋਂ ਔਰ ਜਾਗੀਰਦਾਰੋਂ ਕੇ ਸਾਥ ਹੀ ਸਚਾਨੰਦ . ਅਪਨੇ ਸੈਨਿਕੋਂ ਕੇ ਅਧਿਕਾੰਸ਼ ਪ੍ਰਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤ ਆਦਮੀ ਥੇ. ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਖੁਦ ਬਲੋਂ ਛਹ ਹਜਾਰ ਸਵਾਰੋਂ, ਆਠ to nine ਹਜ਼ਾਰ (Musketeers burqandaz) ਔਰ ਧਨੁਰ੍ਧਾਰਿਯੋਂ, ਔਰ ਤੋਪਖਾਨੇ ਔਰ ਕਈ ਹਾਥਿਯੋਂ ਕੇ ਇਨ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਦਸ ਬੰਦੂਕੋਂ ਕੇ ਸਾਥ ਥੇ. ਇਸਕੇ ਅਲਾਵਾ ਵਹਾੰ ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਦਸ ਹਜਾਰ Ghazis ਥੇ. ਅਪਨੇ ਸੈਨਿਕੋਂ ਕੀ ਕੁਲ ਸੰਖ੍ਯਾ ਲਗਭਗ ਤੀਸ ਹਜਾਰ ਥੀ.

ਬਾੰਦਾ ਲੋਹ੍ਘਾਰ ਸੇ ਉਨ੍ਨਤ ਔਰ Banur ਪਰ ਰੋਕ, ਅੰਬਾਲਾ ਕੇ ਪਾਸ ਰਾਜੁਪਾਰਾ ਸੇ 14 ਕਿਲੋਮੀਟਰ. ਕਿ ਉਨਕੀ ਉਪਸ੍ਥਿਤਿ ਮੇਂ ਗਾਯੋਂ ਔਰ ਹਿੰਦੁਓਂ ਔਰ ਉਨ੍ਹੇਂ ਵਧ ਕੇ ਬੈਲੋਂ ਕੋ ਜਬ੍ਤ ਕਿਯਾ ਸ਼ਹਰ ਕੇ ਮੁਸਲਮਾਨੋਂ. ਬਾੰਦਾ ਯਹ ਨਿਕਾਲਾ, ਔਰ ਤਬ ਸਰਹਿੰਦ ਕੀ ਓਰ ਚਲਾ ਗਯਾ.

ਸਰਹਿੰਦ ਕੀ ਲਡ਼ਾਈ, 12 ਮਈ 1710 ਈਸਵੀ

ਲਡ਼ਾਈ ਛਪ੍ਪਰ ਚਿਰੀ , ਸਰਹਿੰਦ ਸੇ 20 ਕਿ.ਮੀ. ਕੀ ਦੂਰੀ ਪਰ ਲਡ਼ਾ ਗਯਾ ਥਾ. ਮੁਗਲ ਓਰ ਸ਼ੇਰ ਮੋਹਮ੍ਮਦ ਖਾਨ ਕੋ, ਮਲੇਰਕੋਟਲਾ ਕੇ ਨਵਾਬ ਸਹੀ ਵਿੰਗ ਕੇ ਨੇਤਾ ਥੇ. ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਕੇ ਬੀਚ ਕੀ ਕਮਾਨ ਮੇਂ ਥਾ. ਸਚਾਨੰਦ , ਨਵਾਬ ਕੇ ਮੁਖ੍ਯ ਸਚਿਵ ਬਾਈਂ ਤਰਫ ਰਖਾ ਗਯਾ ਥਾ. ਸਿਖ ਪਕ੍ਸ਼ ਪਰ, ਬਾਜ ਸਿੰਹ ਗਾੰਵ ਕੀ ਏਕ ਪਟ੍ਟੀ ਜਿਲੇ ਮੇਂ ਬਾਲ ਜੁੱਟ ਮੀਰਪੁਰ. ਅਮ੍ਰਤਸਰ, ਸਹੀ ਵਿੰਗ ਕਾ ਨੇਤ੍ਰਤ੍ਵ ਕਿਯਾ. War_SceneBinod ਸਿੰਹ (ਕੇ ਵੰਸ਼ਜ ਗੁਰੁ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ) ਵਾਮਪੰਥੀ ਨੇਤ੍ਰਤ੍ਵ ਜਬਕਿ ਬਾੰਦਾ ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਕੀ ਸੇਨਾ ਕਾ ਸਾਮਨਾ ਕਰਨਾ ਪਡ਼ ਕੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੀ ਕਮਾਨ ਸੰਭਾਲੀ. ਸਚ੍ਚਾ ਬਾਦਸ਼ਾਹ, ਫਤੇਹ ਦਰ੍ਸ਼ਨ (ਸ਼ਨਿ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਅਕਾਲ ਕੀ ਚਿਲ੍ਲਾਤੇ ਬਾੰਦਾ ਦ੍ਵਾਰਾ ਫਤੇਹ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਬਦਲ ਗਯਾ), ਸ਼ਨਿ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਅਕਾਲ, ਅਕਾਲ, ਅਕਾਲ, ਔਰ ਫਿਰ ਅਲੀ, ਆਕਾਸ਼ ਕਿਰਾਯਾ. ਸਚਾਨੰਦ ਬਾਜ ਸਿੰਹ ਕੀ ਕ੍ਰੂਰਤਾ ਸਹਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਔਰ ਜਲ੍ਦ ਹੀ ਪਰਾਸ੍ਤ ਕਰ ਸਕਤਾ ਹੈ ਔਰ ਦੂਰ ਭਾਗ ਗਏ. ਮੁਗਲੋਂ ਕੀ ਤੋਪੋਂ ਕੀ ਹੈ ਬਾੰਦਾ ਛਾਵਨੀ ਮੇਂ plunderers ਪਰ ਭਾਰੀ ਬਤਾਯਾ. ਵੇ ਸਮਾਨ ਰੂਪ ਸੇ ਬਾਜ ਸਿੰਹ ਔਰ ਬਿਨੋਦ ਸਿੰਹ ਕੇ ਬਲੋਂ ਕੇ ਬੀਚ ਵਿਭਾਜਿਤ ਕਿਯਾ ਗਯਾ. ਸ਼ੇਰ ਮੋਹਮ੍ਮਦ ਖਾਨ ਕੋ ਬਿਨੋਦ ਸਿੰਹ ਕੇ ਪੰਖ, ਜਬ ਵਹ ਅਚਾਨਕ ਏਕ ਗੋਲੀ ਸੇ ਮਾਰਾ ਗਯਾ ਥਾ ਔਰ ਤੁਰੰਤ ਮਾਰ ਡਾਲਾ ਪ੍ਰਬਲ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਥਾ. ਅਪਨੇ ਆਦਮਿਯੋਂ ਕੋ ਤੁਰੰਤ ਛਿਤਰੀ ਹੁਈ ਹੈ. War_Scene2 ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਬੰਦਾ ਜੋ ਅਪਨੀ ਭੂਮਿ ਕੇ ਲਿਏ ਤੇਜੀ ਸੇ ਅਟਕ ਔਰ ਛੁਟ੍ਟੀ ਪਰ ਭਾਗ ਰਹਾ ਥਾ ਲਗਾਤਾਰ ਤੀਰ. ਵਹਾੰ ਏਕ ਖੂਨੀ ਲਡ਼ਾਈ ਪਰ ਜਾ ਰਹਾ ਥਾ. Baj ਸਿੰਹ ਔਰ ਬਿਨੋਦ ਅਬ ਬੰਦਾ ਸਿੰਹ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੁਏ. ਬਾੰਦਾ ਔਰ ਸਿਖ ਨੇਤਾ ਅਬ ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਪਰ ਜੁਟੇ ਔਰ ਵਹ ਮਾਰਾ ਗਯਾ.

ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਕੀ ਮੌਤ variously ਵਰ੍ਣਿਤ ਹੈ. Khafi ਖਾਨ ਕਹਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਵਹ ਏਕ ਬੰਦੂਕ ਕੀ ਗੇਂਦ ਸੇ ਮਾਰਾ ਗਯਾ ਥਾ. ਮੀਰ ਮੋਹਮ੍ਮਦ ਅਹਸਾਨ Ijad ਕਾ ਕਹਨਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਜ ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਪਰ ਪਹੁੰਚੇ ਸਿੰਹ. ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਬਾਜ ਸਿੰਹ ਪਰ ਅਪਨੇ ਭਾਲਾ ਫੇਂਕ ਦਿਯਾ. ਬਾਜ ਸਿੰਹ ਨੇ ਇਸੇ ਪਕਡ਼ ਲਿਯਾ. ਵਹ ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਪਰ ਹੀ ਭਾਲਾ ਦਰਾਜ. ਯਹ ਅਪਨੇ ਘੋਡ਼ੇ ਕੇ ਮਾਥੇ ਮਾਰਾ. ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਨੇ ਏਕ ਤੀਰ ਜੋ ਬਾਜ ਸਿੰਹ ਕੇ ਹਾਥ ਮਾਰਾ ਛੁਟ੍ਟੀ ਦੇ ਦੀ. ਵਹ ਤੋ ਅਪਨੀ ਤਲਵਾਰ ਕੇ ਸਾਥ ਉਸ ਪਰ ਪਹੁੰਚੇ. ਇਸ ਸਮਯ ਫਤਹ ਸਿੰਹ ਪਰ ਬਾਜ ਸਿੰਹ ਕੇ ਬਚਾਵ ਕੇ ਲਿਏ ਆਯਾ ਥਾ. ਅਪਨੀ ਤਲਵਾਰ ਖਾਨ ਕੰਧੇ ਸੇ ਕਮਰ ਮੇਂ ਕਟੌਤੀ.

ਭਗੋਡ਼ੋਂ ਕੀ ਖੋਜ:

ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਕੇ ਸਿਰ ਏਕ ਭਾਲਾ ਪਰ ਫੰਸ ਗਯਾ ਥਾ ਔਰ ਉਚ੍ਚ ਏਕ ਸਿਖ ਹੈ ਜੋ ਮ੍ਰਤਕ ਮੇਂ ਅਪਨੀ ਸੀਟ ਲਿਯਾ howdah (ਦ੍ਵਾਰਾ ਉਠਾਯਾ ਹਾਥੀ ਕੇ ਊਪਰ ਏਕ ਸੀਟ). ਏਕ ਔਰ ਜੰਗਲੀ ਉਤ੍ਸਾਹ ਮੇਂ ਆਵਾਜ ਕੇ ਸਾਥ ਸਿਖੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਨ ਉਠਾਯਾ ਸ਼ਨਿਵਾਰ ਕੋ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਕੇ ਅਕਾਲ ਚਿਲ੍ਲਾਨਾ. ਹੈ ਨਵਾਬ beholding ਸਿਰ ਪਰ ਹੈ ਸਰਹਿੰਦ ਸੈਨਿਕੋਂ ਅਲਾਰ੍ਮ ਲੇ ਲਿਯਾ, ਔਰ ਕਾੰਪ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਔਰ ਹਤਾਸ਼ਾ ਮੇਂ ਕਿਸੀ ਨ ਕਿਸੀ ਤਰਹ ਭਾਗ ਗਯਾ. ਸਿਖੋਂ ਉਨ ਪਰ ਗਿਰ ਗਯਾ ਔਰ ਵਹਾੰ ਏਕ ਭਯਾਨਕ ਨਰਸੰਹਾਰ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ. ਸਿਖੋਂ ਸਰਹਿੰਦ ਰਾਤ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਗਯਾ. ਸ਼ਹਰ ਕੇ ਦ੍ਵਾਰ ਬੰਦ ਥੇ. ਬੰਦੂਕੇਂ ਕਿਲੇ ਕੀ ਦੀਵਾਰੋਂ ਗੋਲਾਬਾਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਪਰ ਰਖਾ ਹੋਗਾ. ਸਿਖੋਂ ਜਗਹ ਘੇਰ ਰਖੀ. ਵੇ ਰਾਤ ਮੇਂ ਆਰਾਮ ਲੇ ਲਿਯਾ. ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਔਰ ਕਈ ਮੁਸ੍ਲਿਮ nobles ਰਾਤ ਕੋ ਦਿਲ੍ਲੀ ਕੇ ਲਿਏ ਭਾਗ ਗਯਾ.

ਅਗਲੇ ਦੋਪਹਰ ਤਕ ਸਿਖੋਂ ਕੋ ਖੋਲਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਮਜਬੂਰ ਗੇਟ੍ਸ ਔਰ ਸ਼ਹਰ ਪਰ ਗਿਰ ਗਯਾ. ਸਰਕਾਰ ਕੇ ਖਜਾਨੇ ਔਰ ਦੋ ਕਰੋਡ਼ ਰੁਪਯੇ ਮੂਲ੍ਯ ਕੀ ਸੰਪਤ੍ਤਿ ਹੈ ਜੰਗਮ ਬਾੰਦਾ ਹਾਥ ਜੋ ਲੋਹ੍ਗਢ਼ ਕੋ ਹਟਾ ਦਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ ਮੇਂ ਗਿਰ ਗਈ. ਕਈ ਮੁਸਲਮਾਨ ਸਿਖ ਧਰ੍ਮ ਅਪਨਾਨੇ ਕੇ ਦ੍ਵਾਰਾ ਅਪਨੇ ਜੀਵਨ ਕੋ ਬਚਾਯਾ. ਦੀਨਦਾਰ ਜਲਾਲ ਖਾਨ ਰੋਹਿਲ੍ਲਾ ਖਾਨ ਕੇ ਬੇਟੇ ਦੀਨਦਾਰ ਸਿੰਹ ਬਨ ਗਯਾ. ਸਰਹਿੰਦ ਮੀਰ ਨਾਸਿਰ ਉਦ-Din ਕੀ ਆਧਿਕਾਰਿਕ newswriter ਮੀਰ ਨਾਸਿਰ ਸਿੰਹ ਕੋ ਉਸਕਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਦਿਯਾ ਹੈ. (ਯਾਰ ਮੋਹਾਮ੍ਮੰਦ , ਦਸ੍ਤੂਰ ਉਲ ਇੰਸ਼ਾ, 37 ਪ੍ਰਸ਼੍ਠ, ਫਾਰਸੀ)


 ਸਰਹਿੰਦ ਓਬ੍ਲਾਸ੍ਤ ਕਬ੍ਜਾ

ਸਰਹਿੰਦ ਕੇ ਪੂਰੇ ਪ੍ਰਾੰਤ ਅਟ੍ਠਾਈਸ ਪਾਰਾਗਾਨਾਹ੍ਸ ਕੇ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ ਔਰ ਜਮੁਨਾ ਔਰ ਸ਼ਿਵਾਲਿਕ ਪਹਾਡ਼ਿਯੋਂ ਸੇ ਸਤਲੁਜ ਸੇ ਕੁੰਜਪੁਰਾ ਕੇ ਲਿਏ ਬਢ਼ਾ ਹੈ, ਕਰਨਾਲ ਕੈਥਲ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ, 52 ਲਾਖ (1 = 100000 ਲਾਖ ਰੁਪਏ) ਹੈ annualy ਬਾੰਦਾ ਕਬ੍ਜੇ ਮੇਂ ਆਯਾ ਉਪਜ. ਬਾਜ ਸਿੰਹ ਸਰਹਿੰਦ ਕੇ ਗਵਰ੍ਨਰ ਨਿਯੁਕ੍ਤ ਕਿਯਾ ਗਯਾ. ਅਲੀ ਸਿੰਹ ਨੇ ਅਪਨੇ ਉਪ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ. ਉਨਕੀ ਮੁਖ੍ਯ ਜਿਮ੍ਮੇਦਾਰੀ ਮੁਗਲ ਸੈਨਿਕੋਂ ਕੇ ਖਿਲਾਫ ਗਾਰ੍ਡ ਪਰ ਲਾਹੌਰ ਔਰ ਜਮ੍ਮੂ ਸੇ ਹੋ ਗਯਾ ਥਾ. ਫਤਹ ਸਿੰਹ ਸਮਾਨਾ ਕੇ ਪ੍ਰਭਾਰੀ ਬਨਾਏ ਰਖਾ. ਰਾਮ ਸਿੰਹ, ਬਾਜ ਸਿੰਹ ਕੇ ਭਾਈ ਥਾਨੇਸਰਕੇ ਪ੍ਰਮੁਖ ਬਨੇ. ਰਾਜਸ੍ਵ ਮੰਤ੍ਰੀ ਕੇ ਪਦ ਕੇ ਅਲਾਵਾ ਬਿਨੋਦ ਸਿੰਹ, ਕਰਨਾਲ ਔਰ ਪਾਨੀਪਤ ਕੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਕੇ ਸਾਥ ਸੌਂਪਾ ਗਯਾ ਥਾ. ਉਨਕਾ ਮੁਖ੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯ ਹੈ ਕਿ ਦਿਲ੍ਲੀ ਸੇ ਸਡ਼ਕ ਗਾਰ੍ਡ ਥਾ. ਬਾੰਦਾ ਲੋਹ੍ਗਢ਼ ਮੇਂ ਅਪਨੀ ਪੂੰਜੀ ਕੇ ਲਿਏ ਸੇਵਾਨਿਵ੍ਰਤ੍ਤ. ਅਪਨੇ ਯੁਗ 12 ਮਈ 1710, ਸਰਹਿੰਦ ਕੀ ਲਡ਼ਾਈ ਮੇਂ ਅਪਨੀ ਜੀਤ ਕੀ ਤਾਰੀਖ ਸੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁਆ. ਜਮੀਂਦਾਰੀ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ ਪੂਰੇ ਪ੍ਰਾੰਤ ਮੇਂ ਏਕ ਹੀ ਝਟਕੇ ਮੇਂ ਸਮਾਪ੍ਤ ਕਰ ਦਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ.

 ਲਾਹੌਰ, ਜੂਨ 1710 ਕੀ ਓਰ ਬਾੰਦਾ ਅਗ੍ਰਿਮ

ਊਪਰ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਸ੍ਥਾਪਿਤ ਕਰਨੇ ਕੇ ਬਾਦ, ਬਾੰਦਾ ਸੇਸਰਹਿੰਦ ਮਲੇਰਕੋਟਲਾ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਉਨ੍ਨਤ. ਸ਼ਹਰ ਕਿਸ਼ਨ ਦਾਸ ਬਨਯ , ਬਾੰਦਾ ਕੇ ਏਕ ਪੁਰਾਨੇ ਪਰਿਚਿਤ ਕੀ ਸਿਫਾਰਿਸ਼ ਪਰ ਦੋ ਲਾਖ ਰੁਪਏ ਕੀ ਫਿਰੌਤੀ ਕੇ ਲਿਏ ਬਚਾਯਾ ਥਾ. ਵਹਾੰ ਸੇ ਵਹ ਮੋਰਿੰਡਾ ਕੇ ਲਿਏ ਮਾਰ੍ਚ ਕਿਯਾ. ਵਹ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਔਰ ਰੰਘਾਰਸ ਜੋ ਗੁਰੁ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਹ ਕੇ ਮਾੰ ਕੇ ਊਪਰ ਬਨਾਈ ਥੀ ਔਰ ਉਸਕੇ ਦੋ ਛੋਟੇ ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਕੋ ਸਜ਼ਾ ਬੇਟਾ. ਫਿਰ ਵਹ ਕੀਰਤਪੁਰ ਔਰ ਆਨੰਦਪੁਰ ਦੌਰਾ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਧਾਰ੍ਮਿਕ ਕੋ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾੰਜਲਿ ਦੇਤੇ ਹੈਂ. ਵਹ ਹੋਸ਼ਿਯਾਰਪੁਰ ਔਰ ਜਾਲੰਧਰ ਔਰ ਕਿਏ ਆਗ ਔਰ ਤਲਵਾਰ ਹਰ ਜਗਹ ਲੇ ਲੀ. ਬਾੰਦਾ Beus ਪਾਰ ਕਿਯਾ ਔਰ ਬਟਾਲਾ ਪਰ ਗਿਰ ਗਯਾ. ਫਿਰ, ਵਹ ਡੇਰਾ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਕੇ ਲਿਏ ਏਕ ਤੀਰ੍ਥ ਯਾਤ੍ਰਾ ਪਰ ਚਲਾ ਗਯਾ. ਅਮ੍ਰਤਸਰ ਬਾੰਦਾ ਮੇਂ ਬਡ਼ੇ ਪ੍ਰਸਾਦ ਬਨਾਯਾ. ਵਹ ਯੁਵਾਓਂ ਕੋ ਆਮੰਤ੍ਰਿਤ ਕਿਯਾ ਸਿਖ ਧਰ੍ਮ ਭੂਮਿ ਰਾਜਸ੍ਵ ਔਰ ਅਨ੍ਯ ਪੁਰਸ੍ਕਾਰ ਕੇ ਹੋਨਹਾਰ ਛੂਟ ਗਲੇ ਲਗਾਓ. ਮਾਝਾ ਕੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ ਸੇ ਕਈ ਤੋ ਖਾਲਸਾ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਗਏ. ਬਾੰਦਾ ਲਾਹੌਰ ਕੀ ਓਰ ਮਾਰ੍ਚ ਕਿਯਾ. ਸੈਯਦ ਇਸ੍ਲਾਮ ਖਾਨ, ਰਾਜ੍ਯਪਾਲ ਸ਼ਹਰ ਕੀ ਦੀਵਾਰੋਂ ਪਰ ਬੰਦੂਕੇਂ ਰਖਾ ਹੋਗਾ. ਬਾੰਦਾ ਏਕ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਰਖੀ, ਲੇਕਿਨ ਕਿਲੇ ਕੀ ਦੀਵਾਰੋਂ ਪਰ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨੇ ਮੇਂ ਅਸਮਰ੍ਥ ਥਾ. ਲਾਹੌਰ, ਗਿਰ ਗਯਾ ਹੋਗਾ, ਲੇਕਿਨ ਬਾੰਦਾ ਮੇਂ ਉਨਕੀ ਸਰਕਾਰ ਕੀ ਦੇਖਭਾਲ ਜਲ੍ਦੀ ਮੇਂ ਥਾ.

ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਰ ਇਸਕੇ ਦੁਰ੍ਗੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤ ਕਾਰਣ ਬਨਾ ਰਹਾ. ਲੇਕਿਨ ਮੀਲ ਕੇ ਲਿਏ ਪੂਰੇ ਉਪਨਗਰੋਂ ਕੇ ਆਸਪਾਸ ਪੂਰੀ ਤਰਹ ਸੇ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਯਾ ਥਾ. ਇਸ ਅਭਿਯਾਨ ਮੇਂ ਕਮ ਬਾੰਦਾ ਜਾਤਿ ਕੇ ਹਿੰਦੁਓਂ ਨੇ ਖਾਲਸਾ ਕੇ ਗੁਨਾ ਮੇਂ ਆਯਾ ਕੇ ਹਜਾਰੋਂ ਦ੍ਵਾਰਾ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਗਯਾ ਥਾ.

 ਪ੍ਰਤਾਡ਼ਨਾ ਔਰ ਬੰਦਾ ਬਹਾਦੁਰ ਕੀ ਮੁਗਲੋਂ ਦ੍ਵਾਰਾ ਨਿਸ਼੍ਪਾਦਨ

ਬਾੰਦਾ ਸਿੰਹ ਕੇ ਸ਼ਾਸਨ, ਹਾਲਾੰਕਿ ਕਮ ਰਹਤੇ ਥੇ, ਪੰਜਾਬ ਕੇ ਇਤਿਹਾਸ ਪਰ ਏਕ ਦੂਰਗਾਮੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਡ਼ਾ. ਕੇ ਸਾਥ ਯਹ ਮੁਗਲ ਸਤ੍ਤਾ ਕਾ ਕ੍ਸ਼ਯ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁਆ ਔਰ ਸਮਾਜ ਕੀ ਸਾਮੰਤੀ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ ਕੇ ਵਿਧ੍ਵੰਸ ਇਸੇ ਬਨਾਯਾ ਥਾ. ਬੰਦਾ ਸਿੰਹ ਬਢ਼ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕੇ ਮੁਗਲ ਸਮ੍ਰਾਟ ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਹ, ਜੋ ਡੇਕ੍ਕਨ ਸੇ ਉਤ੍ਤਰ ਕੀ ਓਰ ਕੂਚ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਸਿਖੋਂ ਕੋ ਸਜ਼ਾ ਕਾ ਗੁਸ੍ਸਾ roused. ਨਿਰ੍ਦੇਸ਼ੋਂ ਦਿਲ੍ਲੀ ਔਰ ਅਵਧ ਔਰ ਅਨ੍ਯ ਅਧਿਕਾਰਿਯੋਂ ਕੇ ਮੁਗਲ ਰਾਜ੍ਯਪਾਲ ਕੋ ਜਾਰੀ ਕਿਏ ਗਏ ਥੇ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਕੀ ਓਰ ਮਾਰ੍ਚ. ਸਿਖੋਂ ਕੇ ਖਿਲਾਫ ਨਿਸ਼ੇਧਾਤ੍ਮਕ ਕਾਨੂਨ ਪਾਰਿਤ ਕਿਏ ਗਏ. ਡਰ ਹੈ ਕਿ ਕੁਛ ਸਿਖੋਂ ਸ੍ਵਯੰ ਸ਼ਾਹੀ ਹਿੰਦੂ, ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਹ ਸਭੀ ਸ਼ਾਹੀ ਸੇਨਾ ਕੇ ਕਾਰ੍ਯਰਤ ਹਿੰਦੁਓਂ ਆਦੇਸ਼ ਕੇ ਲਿਏ ਰਵਾਨਾ ਉਨਕੀ ਦਾਢ਼ੀ ਦਾਢ਼ੀ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨ ਸ਼ਿਵਿਰ ਮੇਂ ਨਹੀਂ ਤਸ੍ਕਰੀ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ. ਸਮ੍ਰਾਟ ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਹ ਕੇ ਆਦੇਸ਼ 10 ਦਿਸੰਬਰ ਕੋ ਜਾਰੀ ਕੀ, 1710 faujdars ਕੇ ਲਿਏ ਏਕ ਸਾਮਾਨ੍ਯ ਵਾਰੰਟ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ "ਨਾਨਕ ਕੇ ਉਪਾਸਕ, ਯਾਨੀ ਸਿਖ, ਜਹਾੰ ਵੇ ਪਾਏ ਜਾਤੇ ਹੈਂ ਮਾਰਨੇ ਗਯਾ ਥਾ. (ਨਾਨਕ Prastan ra ਹਰਿਯਾਣਾ ਜਾ kih baqatl rasanand bayaband)" ਬਾੰਦਾ ਬਾਹਰ ਪੀਛਾ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ ਪੰਜਾਬ ਕੇ ਹਰ ਕੋਨੇ ਕੀ ਔਰ ਵਹ ਸ਼ਿਵਾਲਿਕ ਪਹਾਡ਼ਿਯੋਂ ਮੇਂ ਸ਼ਰਣ ਲੀ.

ਵਹ ਏਕ ਪਹਾਡ਼ੀ ਕੇ ਪ੍ਰਮੁਖੋਂ ਕੀ ਬੇਟੀ ਸੇ ਸ਼ਾਦੀ ਕਰ ਲੀ ਔਰ ਇਸੇ ਕੁਛ ਸਾਲ ਪਹਲੇ ਮੁਗਲੋਂ ਉਸੇ ਨੀਚੇ ਟ੍ਰੇਸ ਕਰ ਸਕਤਾ ਥਾ. ਵਹ ਫਿਰ ਮੁਗਲੋਂ ਕੇ ਖਿਲਾਫ ਅਪਨੇ ਅਭਿਯਾਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਯਾ ਔਰ ਪੰਜਾਬ ਕੇ ਮੈਦਾਨੀ ਇਲਾਕੋਂ ਮੇਂ ਪਹਾਡ਼ਿਯੋਂ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਯਾ ਥਾ. ਲੇਕਿਨ ਮੁਗਲ ਸੇਨਾ ਕੇ ਵਰਿਸ਼੍ਠ ਸੰਖ੍ਯਾ ਸੇ ਅਭਿਭੂਤ ਥਾ. 1711 ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ 28 ਅਪ੍ਰੈਲ ਕੋ ਸਮ੍ਰਾਟ ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਹ ਕੀ ਸੂਚਨਾ ਦੀ, (Akhbarat-i-ਦਰਬਾਰ-i-mualla), "ਮਨਹੂਸ ਨਾਨਕ-ਪੂਜਾ (ਬੰਦਾ ਸਿੰਹ) ਕਲਾਨੌਰ (ਜਿਲਾ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ) ਕੇ ਸ਼ਹਰ ਮੇਂ ਅਪਨੇ ਸ਼ਿਵਿਰ ਕੀ ਥੀ ਔਰ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਵਾਦਾ ਕਿਯਾ ਹੈ. : ਕੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀ "ਮੈਂ ਮੁਸਲਮਾਨੋਂ ਕੋ ਨਹੀਂ ਅਨ੍ਧੇਰ ਕਰਤੇ ਹੈਂ." ਜੋ ਉਸੇ ਕਿਸੀ ਭੀ ਮੁਸ੍ਲਿਮ ਦ੍ਰਸ਼੍ਟਿਕੋਣ, ਵਹ ਏਕ ਦੈਨਿਕ ਭਤ੍ਤਾ ਔਰ ਵੇਤਨ ਫਿਕ੍ਸ, ਔਰ ਲਗਤਾ ਹੈ ਉਸਕੇ ਬਾਦ. ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹੇਂ ਅਨੁਮਤਿ ਦੀ khutba ਔਰ ਨਮਾਜ ਸੁਨਾਨਾ ਜੈਸੇ ਪਾੰਚ ਹਜ਼ਾਰ ਮੁਸਲਮਾਨ ਇਕਟ੍ਠੇ ਹੁਏ ਹੈਂ ਉਸਸੇ ਦੌਰ

ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ਾਹੀ ਸੇਨਾ ਸਰਹਿੰਦ ਔਰ ਅਨ੍ਯ ਸ੍ਥਾਨੋਂ ਸੇ ਸਿਖੋਂ ਕਾ ਸਫਰ ਤਯ ਕਰਕੇ Lohgarh ਕੇ ਕਿਲੇ ਮੇਂ ਪਹਾਡ਼ੀ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ ਮੇਂ ਸ਼ਰਣ ਲੇ ਲੋ. ", ਖਫੀ
ਉਸ ਸਮਯ ਕੇ ਏਕ ਮੁਸ੍ਲਿਮ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਖਾਨ ਕਹਤੇ ਹੈਂ, ਯਹ ਮੇਰੇ ਲਿਏ ਅਸੰਭਵ ਹੈ", "ਲਡ਼ਾਈ ਜੋ ਪੀਛਾ ਵਰ੍ਣਨ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਵਹਾੰ ਮੇਂ ਹੈ ਫਕੀਰ ਪੋਸ਼ਾਕ ਸਿਖੋਂ ਸ਼ਾਹੀ ਸੇਨਾ ਕੇ ਦਿਲੋਂ ਮੇਂ ਆਤੰਕ ਮਾਰਾ.. ਥਾ ਬਾਦ ਮੇਂ ਹਤਾਹਤੋਂ ਕੀ ਸੰਖ੍ਯਾ ਇਤਨੀ ਬਡ਼ੀ ਹੈ ਕਿ ਏਕ ਸਮਯ ਐਸਾ ਲਗਾ ਜੈਸੇ ਕਿ ਵੇ ਪਾਸ ਖੋਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਜਾ ਰਹੇ ਥੇ ".

ਆਗੇ reinforcements ਪਹੁੰਚੇ ਔਰ ਸਾਠ ਹਜਾਰ ਘੋਡ਼ੇ ਔਰ ਪੈਰ ਨਿਕਟ ਹੈ ਬਾੰਦਾ ਪਹਾਡ਼ੀ ਵਾਪਸੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਿਯਾ. ਕੇ ਲਿਏ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨੋਂ ਕੇ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ, ਸਿਖੋਂ ਕਠੋਰ ਜਲਡਮਰੂਮਧ੍ਯ ਕੇ ਲਿਏ ਕਮ ਥੇ. ਵੇ ਭੋਜਨ ਕੇ ਲਿਏ ਅਪਨੇ ਘੋਡ਼ੋਂ ਕੋ ਮਾਰ ਡਾਲਾ, ਔਰ ਵੇ ਦੁਸ਼੍ਮਨ ਕੋ ਅਬ ਖਡ਼ੇ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ, ਜਬ ਵੇ ਬਨਾਯਾ ਹਤਾਸ਼ ਰਾਤ ਵਿਪ੍ਲਵ ਨਾਹਨ ਕੀ ਪਹਾਡ਼ਿਯੋਂ ਮੇਂ ਸੇ ਬਚਨੇ ਕੇ ਲਿਏ. ਬਾੰਦਾ ਪਰਾਸ੍ਤ ਸੇ ਦੂਰ ਥਾ. ਏਕ ਹੁਕਮ੍ਨਾਮਾਹ , ਅਪਨੇ ਅਨੁਯਾਯਿਯੋਂ ਕੋ ਉਸਕੇ ਦ੍ਵਾਰਾ ਅਪਨੇ Lohgarh ਕਾ ਕਿਲਾ ਛੋਡ਼ਨੇ ਕੇ ਏਕ ਪਖਵਾਡ਼ੇ ਕੇ ਭੀਤਰ ਜਾਰੀ ਕਿਏ ਹੈਂ, ਆਤ੍ਮਾ ਜੋ ਉਨ ਕਠਿਨ ਸਮਯ ਕੇ ਦੌਰਾਨ ਸਿਖੋਂ ਬਹ ਦਿਖਾਯਾ. ਨਿਮ੍ਨਲਿਖਿਤ ਬੰਦਾ ਸਿੰਹ ਕੇ ਪਤ੍ਰ ਕੇ ਏਕ ਅੰਗ੍ਰੇਜੀ ਸੰਸ੍ਕਰਣ ਹੈ.

ਡਿਗ੍ਰੀ ਹੇ ਹੇ ਤੇਗ ਫਤੇਹ ਓ bedirang ਨੁਸਰਤ
Yaft Az ਨਾਨਕ ਗੁਰੁ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਹ

ਕੇਤਲੀ ਔਰ ਤਲਵਾਰ (ਦਾਨ ਔਰ ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਕਾ ਪ੍ਰਤੀਕ), ਵਿਜਯ ਔਰ ਆਸ਼ੀਰ੍ਵਾਦ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ-ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਹ ਸੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਿਯਾ ਹੈ. ਈਸ਼੍ਵਰ ਏਕ ਹੈ! ਉਪਸ੍ਥਿਤਿ ਕੇ ਲਿਏ ਜੀਤ! ਯਹ ਸਚ੍ਚਾ ਸ਼੍ਰੀ ਸਾਹਿਬ (ਮਹਾਨ ਗੁਰੁ) ਕੇ ਪੂਰੇ ਖਾਲਸਾ ਕੇ ਆਦੇਸ਼ ਹੈ. ਗੁਰੁ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਕਰੇਗਾ. ਗੁਰੁ ਕੇ ਨਾਮ ਪਰ ਬੁਲਾਓ. ਅਪਨੇ ਜੀਵਨ ਉਪਯੋਗੀ ਹੋ ਜਾਏਗਾ!. ਆਪ ਮਹਾਨ ਅਮਰ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਕੇ ਖਾਲਸਾ ਰਹੇ ਹੈਂ. ਇਸ ਪਤ੍ਰ ਕੋ ਦੇਖਕਰ, ਉਪਸ੍ਥਿਤਿ ਕੇ ਲਿਏ ਕੀ ਮਰਮ੍ਮਤ ਪਰ, ਪਾੰਚ ਹਥਿਯਾਰ ਪਹਨੇ. ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣ ਆਚਰਣ ਕੇ ਨਿਯਮ ਖਾਲਸਾ ਕੇ ਲਿਏ ਨੀਚੇ ਰਖੀ. ਭੰਗ, ਜਰਦਾ , ਪੋਸ੍ਤਾ, ਸ਼ਰਾਬ, ਯਾ ਕਿਸੀ ਅਨ੍ਯ ਨਸ਼ਾ ... ਪ੍ਰਤਿਬਦ੍ਧ ਕੋਈ ਚੋਰੀ ਯਾ ਵ੍ਯਭਿਚਾਰ ਉਪਯੋਗ ਨ ਕਰੇਂ. ਹਮ ਬਨੀ (ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਯੁਗ) ਏਕ ਦੂਸਰੇ ਸੇ ਪ੍ਰੇਮ ਲਾਯਾ ਹੈ. ਯਹ ਮੇਰੀ ਇਚ੍ਛਾ ਹੈ. ਵਹ ਜੋ ਜੀਵਨ ਖਾਲਸਾ ਕੇ ਨਿਯਮੋਂ ਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਗੁਰੂ ਦ੍ਵਾਰਾ ਬਚਾਯਾ ਹੋਗਾ.

ਸਿਖੋਂ ਅਪਨੇ ਪਹਾਡ਼ ਸਤ੍ਤਾ ਸੇ ਬਾਹਰ ਆਏ ਉਨਕੇ ਖੋ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ੋਂ ਕੀ ਵਸੂਲੀ ਔਰ ਏਕ ਬਾਰ ਫਿਰ ਕਬ੍ਜਾ ਕਰ ਲਿਯਾ ਔਰ ਸਢੌਰਾ ਸਢੌਰਾ . ਫ਼ਾਰੁਖ ਸਿਯਾਰ , ਜੋ 1713 ਮੇਂ ਦਿਲ੍ਲੀ ਕੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਕੇ ਲਿਏ ਆਯਾ ਥਾ, ਉਨਕੇ ਖਿਲਾਫ ਕਾਰ੍ਯਵਾਹੀ sternest ਕਿ ਰਾਜਨੈਤਿਕ ਅਧਿਕਾਰ ਏਕ ਕਟ੍ਟਰ ਧਾਰ੍ਮਿਕ ਉਤ੍ਸਾਹ ਕੇ ਸਾਥ ਉਭਾਰਾ ਸਕਤਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਿਯਾ. ਵੇ ਪੰਜਾਬ ਕੇ ਮੈਦਾਨੀ ਇਲਾਕੋਂ ਸੇ ਬਾਹਰ ਪੀਛਾ ਔਰ ਉਨਕੇ ਬੰਦਾ ਸਿੰਹ ਮੁਖ੍ਯ ਸ੍ਤੰਭ ਕੇ ਤਹਤ, 4000 ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਪੁਰੁਸ਼ੋਂ-ਗੁਰਦਾਸ ਨਾੰਗਲ, ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਸੇ ਲਗਭਗ ਛਹ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਕੇ ਗਾੰਵ ਮੇਂ ਸਬਸੇ ਕਡ਼ੇ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਕੇ ਅਧੀਨ ਥਾ ਰਹੇ ਥੇ.

ਗੁਰਦਾਸ ਨਾੰਗਲ ਭਾਰੀ ਬਾਧਾਓਂ ਕੇ ਚੇਹਰੇ ਮੇਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਬਹਾਦੁਰੀ ਕਾ ਏਕ ਮਹਾਕਾਵ੍ਯ ਥਾ. ਮੁਹਮ੍ਮਦ ਕਾਸਿਮ, Ibratnamah, ਜੋ ਇਸ ਅਭਿਯਾਨ, "ਬਹਾਦੁਰ ਔਰ ਸਾਹਸੀ (ਸਿਖੋਂ) ਕਰ੍ਮੋਂ ਅਦ੍ਭੁਤ ਥੇ ਕੇ ਏਕ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ੀ ਖਾਤੇ ਦਿਯਾ ਗਯਾ ਹੈ ਕੀ ਮੁਸ੍ਲਿਮ ਲੇਖਕ ਕੋ ਦੋ ਬਾਰ ਅਨੁਸਾਰ. ਯਾ ਤੀਨ ਬਾਰ ਏਕ ਦਿਨ, ਕੁਛ ਚਾਲੀਸ ਪਚਾਸ ਯਾ ਉਨਮੇਂ ਸੇ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਏਗਾ ਉਨਕੇ ਬਾਡ਼ੇ ਕੇ ਅਪਨੇ ਜਾਨਵਰੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਘਾਸ ਇਕਟ੍ਠਾ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ, ਔਰ, ਜਬ ਸਮ੍ਰਾਟ ਕੇ ਸੰਯੁਕ੍ਤ ਬਲੋਂ ਕੇ ਉਨਕੇ ਖਿਲਾਫ ਚਲੇ ਗਏ, ਵੇ ਤੀਰ, ਬੰਦੂਕ ਔਰ ਛੋਟੇ ਤਲਵਾਰੋਂ ਕੇ ਸਾਥ ਮੁਗਲੋਂ ਸੇ ਕਮ ਕਾਮ ਕਿਯਾ, ਔਰ ਫਿਰ ਗਾਯਬ ਹੋ ਆਠ ਚੌਕੀ ਮਹੀਨੇ ਕੇ ਲਿਏ. ਵਿਰੋਧ 100.000 ਮੁਗਲ ਸੈਨਿਕੋਂ ਕੀ ਭੀਸ਼ਣ ਪਰਿਸ੍ਥਿਤਿਯੋਂ ਮੇਂ ਘੇਰਾਬੰਦੀ.

ਕਾਫੀ ਸਾਧਾਰਣ ਸਿਖ ਸੈਨਿਕ ਕੀ ਸਾਹਸੀ ਕਾਰਨਾਮੇ ਕੇ ਅਲਾਵਾ, ਵਹਾੰ ਮੁਗਲ ਸ਼ਿਵਿਰੋਂ ਮੇਂ ਮਜਬੂਤ ਅਫਵਾਹੇਂ ਹੈਂ ਕਿ ਬੰਦਾ ਸਿੰਹ ਜਾਦੁਈ ਸ਼ਕ੍ਤਿਯੋਂ ਥੇ, ਔਰ ਖੁਦ ਕੋ ਕਈ ਆਕਾਰ ਮੇਂ ਪਰਿਵਰ੍ਤਿਤ ਕਰ ਕੇ ਚੰਗੁਲ ਸੇ ਬਚ. ਮੁਗਲ ਕਮਾੰਡਰੋਂ ਸੇ ਅਧਿਕਾੰਸ਼ ਏਕ ਚੇਹਰੇ ਕੇ ਡਰ ਬਾੰਦਾ ਕੇ ਸਾਥ ਮੁਠਭੇਡ਼ ਚੇਹਰਾ ਰਹੇ ਥੇ, ਔਰ ਉਨਕੇ conslantly Qazis ਔਰ ਸਾਮਨੇ Mullas ਧਕੇਲਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾ ਕੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਨੇ ਕੇ ਦੁਸ਼੍ਮਨ ਕੇ ਮੰਤ੍ਰ ਕਾਉੰਟਰ. ਅਬ੍ਦੁਸ ਸਮਦ ਖਾਨ ਖੁਲੇਆਮ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾ ਕੀ ਕਿ ਬੰਦਾ ਵਹਾੰ ਸੇ ਭਾਗ ਗਯਾ, ਜਿਸਸੇ ਪੂਰੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਪਰ ਕੋਈ ਬਹਾਨਾ ਬੰਦ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕਰ ਸਕੇ. ਸਮ੍ਰਾਟ ਸੇ ਕੇਵਲ ਤਾਜਾ ਆਦੇਸ਼ 13anda ਪਰ ਕਬ੍ਜਾ ਕਰਨੇ ਕੇ ਜਿੰਦਾ ਯਾ ਮੁਰ੍ਦਾ ਉਸਕੇ ਕਾਮ ਪਰ ਰਖਾ ਹੈ. ਵਹ ਹਰ ਰੋਜ ਨਏ ਕਦਮ ਉਠਾ ਰਹਾ ਥਾ ਘੇਰਾ ਕਸ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ delenders ਭੂਖੇ. Qamar ਉਦ-ਦੀਨ ਹੈ ਬਲੋਂ ਚਕ੍ਰ ਕਾ ਏਕ ਆਧਾ ਔਰ ਅਪਨੇ ਬਲੋਂ ਜੋਤ ਰਹੇ ਥੇ ਦੂਸਰੇ ਆਧੇ ਪਰ ਥੇ.

ਇਸ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਕੇ ਆਠ ਮਹੀਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਪਰ ਘਸੀਟਾ. ਓਰ ਅੰਤ ਮੇਂ, ਏਕ ਦੁਰ੍ਭਾਗ੍ਯਪੂਰ੍ਣ ਵਿਵਾਦ ਬੰਦਾ ਸਿੰਹ ਔਰ ਏਕ ਕੇ ਬੀਚ ਮੇਂ ਪਡ਼ੀ ਉਸਕੀ ਸਬਸੇ ਸਲਾਹਕਾਰੋਂ ਬਾਬਾ ਬਿਨੋਦ ਸਿੰਹ ਪਰ ਭਰੋਸਾ ਕਿਯਾ. Baaj ਸਿੰਹ ਔਰ ਤੀਨ ਅਨ੍ਯ ਲੋਗੋਂ ਕੇ ਸਾਥ ਯਹ ਆਦਮੀ ਕੋ ਯੁਦ੍ਧ ਕੌਂਸਿਲ ਕਿ ਬਾੰਦਾ ਕੇ ਲਿਏ ਕਿਸੀ ਭੀ ਕਠਿਨ ਸ੍ਥਿਤਿ ਮੇਂ ਪਰਾਮਰ੍ਸ਼ ਚਾਹਿਏ ਥਾ ਬਨਾਯਾ ਹੈ. ਬਿਨੋਦ ਸਿੰਹ ਕੇ ਕਿਲੇ ਕੇ ਨਿਕਾਸ ਕੀ ਸਲਾਹ ਦੀ ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਕੁਛ ਕਾਰਣੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਅਪਨੇ ਹੀ, ਬਾੰਦਾ ਕੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀ ਯਹ ਲਡ਼ਾਈ ਸੇ ਬਾਹਰ ਵਹਾੰ. ਬਿਨੋਦ ਸਿੰਹ ਉਮ੍ਰ ਮੇਂ ਵਰਿਸ਼੍ਠ ਥਾ, ਔਰ ਵਿਚਾਰੋਂ ਕੇ ਇਸ ਅੰਤਰ ਕੋ ਏਕ ਖੁਲਾ ਝਗਡ਼ੇ ਮੇਂ ਊਪਰ flared ਜਬ, ਬਾੰਦਾ ਜਾਨੇ ਬਾਬਾ ਬਿਨੋਦ ਸਿੰਹ ਨੇ ਕਿਲੇ ਕੇ ਬਾਹਰ ਅਪਨੇ ਆਦਮਿਯੋਂ ਕੋ ਲੇਨੇ ਪਰ ਸਹਮਤ ਹੁਏ. ਬਿਨੋਦ ਸਿੰਹ ਔਰ ਉਨਕੇ ਸਮਰ੍ਥਕੋਂ ਤਬ ਕਿਲੇ ਔਰ ਭਾਗ ਸੇ ਬਾਹਰ ਕਾ ਆਰੋਪ ਲਗਾਯਾ.

ਕੀ ਓਰ 1715 ਨਵੰਬਰ ਕੇ ਅੰਤ ਥੇ, ਗੋਲਾ ਬਾਰੂਦ ਔਰ ਭੋਜਨ ਕੇ ਬਾਹਰ ਚਲ ਸ਼ੇਸ਼ ਰਕ੍ਸ਼ਕੋਂ. ਵੇ ਉਬਲਾ ਹੁਆ ਪਤ੍ਤਿਯੋਂ ਔਰ ਪੇਡ਼ੋਂ ਕੀ ਛਾਲ ਪਰ ਮੌਜੂਦ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਥੇ, ਔਰ ਧੀਰੇ - ਧੀਰੇ ਮਾਤ੍ਰ ਕੰਕਾਲ ਕੇ ਲਿਏ ਕਮ. ਫਿਰ 17 ਦਿਸੰਬਰ, 1715 ਪਰ, ਅਬ੍ਦੁਸ ਸਮਦ ਅਲਗ ਖਾਈ ਭਰ ਮੇਂ ਚਿਲ੍ਲਾਯਾ,, ਕਿ ਵਹ ਅਪਨੇ ਆਦਮਿਯੋਂ ਦ੍ਵਾਰਾ ਕਿਸੀ ਭੀ ਹਤ੍ਯਾ ਕੀ ਅਨੁਮਤਿ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ ਅਗਰ ਬਾੰਦਾ ਕਿਲੇ ਕੇ ਫਾਟਕ ਖੋਲਾ. ਜਬ ਬਾੰਦਾ ਫਾਟਕ ਖੋਲਾ ਜਾ ਮੁਗਲੋਂ ਮੇਂ ਲੇ ਜਾਯਾ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਭਾਲਾ ਯਾ ਵਾਰ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਕਈ ਆਦੇਸ਼ ਤੀਨ ਆਧੇ ਮਰ ਚੁਕਾ ਹੈ ਔਰ ਅਸਹਾਯ ਰਕ੍ਸ਼ਕੋਂ ਕੇ ਸੌ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ. ਕੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ 200 ਜਿੰਦਾ ਪਕਡ਼ਾ ਗਯਾ ਥਾ ਔਰ twos ਮੇਂ handcuff\''ed. ਬੰਦਾ ਸਿੰਹ ਸ਼੍ਰ੍ਰੰਖਲਾ ਅਪਨੇ ਏਡ਼ਿਯੋਂ ਔਰ ਉਸਕੀ ਕਲਾਈ ਦੌਰ ਥਾ, ਔਰ ਫਿਰ ਏਕ ਲੋਹੇ ਕੇ ਪਿੰਜਰੇ ਮੇਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿਯਾ. ਚਿਤ੍ਰ ਮੁਗਲੋਂ ਅਭੀ ਭੀ ਡਰ ਹੈ ਕਿ ਵਹ ਭਾਗਨੇ ਔਰ ਇਸਲਿਏ ਵੇ ਤੈਯਾਰ ਕੀ ਤਲਵਾਰੋਂ ਕੇ ਸਾਥ ਪਿੰਜਰੇ ਕੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕ ਪਕ੍ਸ਼ ਪਰ ਏਕ ਗਾਰ੍ਡ ਰਖਾ ਔਰ ਪਿੰਜਰੇ ਊਪਰ ਏਕ ਹਾਥੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਾਰਾਤ ਹੈ, ਜੋ ਲਾਹੌਰ ਕੇ ਮਾਧ੍ਯਮ ਸੇ ਦਿਲ੍ਲੀ ਕੀ ਦਿਸ਼ਾ ਮੇਂ ਆਗੇ ਬਢ਼ਨੇ hefore ਪਰੇਡ ਕਾ ਨੇਤ੍ਰਤ੍ਵ ਰਖਾ ਗਯਾ ਥਾ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ. ਜਕਾਰਿਯਾ ਖਾਨ, ਲਾਹੌਰ ਕੇ ਗਵਰ੍ਨਰ ਕਾ ਬੇਟਾ ਹੈ, ਤੋ ਚਾਰ੍ਜ ਲੇ ਲਿਯਾ. ਔਰ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ ਮੇਂ ਏਕ ਬਡ਼ਾ ਸਮ੍ਰਾਟ ਮੌਜੂਦ ਦੇਨੇ ਕੇ ਲਿਏ, ਵਹ ਅਪਨੇ ਆਦਮਿਯੋਂ ਕੋ ਬੰਦ ਕਰਨੇ ਕਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਯਾ ਸਿਖੋਂ ਕੀ ਔਰ ਸਿਰ ਹੈ ਕਿ ਵੇ ਅਪਨੇ ਰਾਸ੍ਤੇ ਪਰ ਕਲਮ ਪਕਡ਼ਾ, ਔਰ ਵਹ ਉਨ ਪਰ ਕਾਰ੍ਟ ਸੇ 300 ਕਿ ਲੇ ਜਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਭਰੀ ਹੁਈ (ਗੁਰਦਾਸ ਨਾੰਗਲ). ਬਾਕੀ ਬੰਦਾ ਸਿੰਹ ਕੇ ਸਾਥ 740 ਸਿਖੋਂ ਕੇ ਆਸਪਾਸ ਸਿਖੋਂ ਲਾਹੌਰ ਲੇ ਜਾਯਾ ਗਯਾ, ਯਹਾੰ ਸੇ ਦਿਲ੍ਲੀ ਕੇ ਲਿਏ. ਸ਼ਾਹੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕਾਫਿਲੇ ਏਕ ਭਯਾਨਕ ਦ੍ਰਸ਼੍ਯ ਥਾ. ਭਾਰੀ ਜੰਜੀਰੋਂ ਮੇਂ 740 ਕੈਦਿਯੋਂ ਕੇ ਅਲਾਵਾ, ਯਹ ਏਕ ਔਰ 200 pikes ਪਰ ਅਟਕ ਕੇ ਸਾਥ ਸਿਖੋਂ ਕੇ ਪ੍ਰਮੁਖੋਂ ਕੀ ਸਾਤ ਸੌ cartloads ਸ਼ਾਮਿਲ ਥੇ. Fehruary 26 ਪਰ, 1716, ਇਸ ਜੁਲੂਸ ਦਿਲ੍ਲੀ neared, ਔਰ Farukh Siyar ਅਪਨੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਮੋਹਮ੍ਮਦ ਅਮੀਨ ਖਾਨ ਕਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਯਾ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਬਾਹਰ ਜਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਉਨ੍ਹੇਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਔਰ ਉਨ੍ਹੇਂ ਸ਼ਹਰ ਮੇਂ ਏਕ ਉਪਯੁਕ੍ਤ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨ ਕੇ ਲਿਏ ਤੈਯਾਰ ਕਰਤੇ ਹੈਂ. 29 ਫਰਵਰੀ ਕੋ Dclhi ਕੇ ਨਾਗਰਿਕੋਂ ਕੋ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਮੇਂ ਸਡ਼ਕੋਂ ਪੰਕ੍ਤਿਵਾਲਾ ਥਾ, ਕੋ ਦਿਖਾਨੇ ਕਾ ਏਕ ਅਚ੍ਛਾ ਨਜਾਰਾ ਮਿਲਤਾ ਹੈ. ਈ: irst 2,000 ਹਰ ਏਕ ਸਿਖ ਸਿਰ ਪਕਡ਼ ਸੈਨਿਕੋਂ ਮਾਰ੍ਚ ਕਿਯਾ ਉਸਕੇ ਸੀਧਾ ਭਾਲਾ ਪਰ impaled (ਇਤਨੇ ਸਾਰੇ ਰਾਸ੍ਤੇ ਪਰ ਅਤਿਰਿਕ੍ਤ ਏਕਤ੍ਰ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ). ਅਗਲਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਹ ਹਾਥੀ ਕਾ ਪਾਲਨ ਕਿਯਾ. ਏਕ ਸੋਨੇ ਕੀ ਸਜੀ ਲਾਲ ਪਗਡ਼ੀ ਉਸਕੇ ਸਿਰ ਪਰ ਰਖਾ ਗਯਾ ਥਾ, ਔਰ ਉਸਕੇ ਦੁਰ੍ਦਸ਼ਾ, ਏਕ ਚਮਕਦਾਰ ਲਾਲ ਸ਼ਰ੍ਟ ਮੁਦ੍ਰਿਤ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਆਗੇ ਮਜਾਕ ਜੋਡ਼ ਰਹਾ ਥਾ ਉਸਕੇ ਸ਼ਰੀਰ ਪਰ ਫਿਸਲ ਗਯਾ. ਤਬ Carne 740 (500 ਕੈਦਿਯੋਂ ਕੀ ਥੀ ਰਾਸ੍ਤੇ ਪਰ ਏਕਤ੍ਰ ਕਿਯਾ ਗਯਾ). ਇਨ ਲੋਗੋਂ ਕੋ ਜੋਡ਼ੇ ਮੇਂ ਜੰਜੀਰ ਥੇ ਔਰ ਊੰਟ ਕੀ ਪੀਠ ਮੇਂ ਫੇਂਕ ਦਿਯਾ. ਉਨਕੇ ਚੇਹਰੇ ਕਾਲਾ, ਥੇ ਔਰ ਚਰ੍ਮਪਤ੍ਰ ਕਾਗਜ ਯਾ ਟੋਪਿਯਾੰ ਬਤਾਯਾ ਥੇ ਉਨਕੇ ਸਿਰ ਪਰ ਤਾਲੀ ਬਜਾਕਰ. ਇਸ ਲਾਇਨ ਕੇ ਪੀਛੇ ਮੁਗਲ ਕਮਾੰਡਰੋਂ, ਮੋਹਮ੍ਮਦ ਅਮੀਨ ਖਾਨ, ਉਨਕੇ ਬੇਟੇ ਕਮਰ ਉਦ-Din ਖਾਨ ਔਰ ਉਨਕੇ ਬੇਟੇ ਕੋ ਭਾਭੀ ਜਕਾਰਿਯਾ ਖਾਨ ਆਏ. ਅਪਨੀ ਸੇਨਾ ਪੁਰੁਸ਼ੋਂ ਸਡ਼ਕੋਂ ਕੇ ਦੋਨੋਂ ਓਰ ਖਡ਼ੇ ਹੈਂ.

ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਲੇਕਿਨ ਉਨਕੀ ਦੁਰ੍ਦਸ਼ਾ, ਇਨ ਸਿਖੋਂ ਕੇ ਚੇਹਰੋਂ ਪਰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਯਾ ਪਸ਼੍ਚਾਤਾਪ ਕੇ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਥੇ. ਮੋਹਮ੍ਮਦ ਹਰਿਸੀ , ਇਬ੍ਰਾਤ੍ਨਾਮਾ , ਜੋ ਉਸ ਦਿਨ ਕੇ ਮੌਕੇ ਪਰ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ ਲੇਖਕ ਕੇ ਸ਼ਬ੍ਦੋਂ ਮੇਂ: "ਭੀਡ਼ ਆਗੇ ਥੇ ਦਬਾਨੇ ਮੇਂ ਥੇ ਔਰ ਉਨ ਪਰ ਦ੍ਰਸ਼੍ਟਿ hillarious jibes ਲੇਨੇ ਕਾ ਆਨੰਦ ਲੇ ਰਹੇ ਏਕ ਬੇਹਤਰ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਕਈ. ਲੇਕਿਨ ਕੁਛ ਭੀ ਸ਼ਾੰਤ ਕੀ ਹਵਾ ਬਦਲ ਉਨ ਸਿਖੋਂ ਕੇ ਚੇਹਰੋਂ ਪਰ ਇਸ੍ਤੀਫਾ ਔਰ ਵਹਾੰ ਕਡ਼ਵਾਹਟ ਯਾ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਕਾ ਕੋਈ ਭੀ ਕਹੀਂ ਭੀ ਲਕ੍ਸ਼ਣ ਥੇ.. ਵੇ ਅਪਨੇ ਸਾਥ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਔਰ ਵਾਸ੍ਤਵ ਮੇਂ ਅਪਨੇ ਗੁਰੁ ਕੇ ਭਜਨ ਗਾਯਨ ਸਮੂਹ ਮੇਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਗਏ. ਅਗਰ ਕਿਸੀ ਨੇ ਟਿਪ੍ਪਣੀ ਕੀ ਹੈ ਕਿ ਵੇ ਅਪਨੇ ਪਾਪੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਕੀ ਜਾ ਰਹੀ ਦੰਡਿਤ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਉਨਕੀ ਮੁੰਹਤੋਡ਼ ਜਵਾਬ ਥਾ: \''ਨਹੀਂ, ਯਹ ਭਗਵਾਨ ਕੀ ਇਚ੍ਛਾ ਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭੀ ਹੈ? "\'' ਜਬ ਹਮ ਹਥਿਯਾਰੋਂ ਕੀ ਸੂਚੀ ਦੇਖਨੇ ਸੇ ਉਨ੍ਹੇਂ ਗੁਰਦਾਸ ਨਾੰਗਲ ਮੇਂ ਹਮ ਵਾਸ੍ਤਵ ਮੇਂ ਕ੍ਯਾ ਵੇ ਇਤਨੇ ਕਮ ਸਾਥ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ ਪਰ ਚਕਿਤ ਹੈਂ ਪਰ ਕਬ੍ਜਾ ਕਿਯਾ. ਇਸ ਸੂਚੀ ਕੇ ਰੂਪ ਕੰਵਰ ਦ੍ਵਾਰਾ ਆਪੂਰ੍ਤਿ ਕੀ ਹੈ, Tazkrah ਕੇ ਲੇਖਕ: 1,000 ਤਲਵਾਰੇਂ, 217 ਛੋਟੇ ਤਲਵਾਰੇਂ, ਖੰਜਰ 114, 278 ਢਾਲੇਂ, 173 ਧਨੁਸ਼, ਔਰ 180 ਰਾਇਫਲੋਂ. ਇਸ ਅਲ੍ਪ ਸਾਮਗ੍ਰੀ ਕੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੇ ਏਕ ਲੰਬੇ ਮੁਗਲ ਸਕਤਾ ਹੈ ਲੰਬੇ ਸਮਯ ਧਤਾ ਜਾਰੀ ਰਖਾ, ਅਗਰ ਕੇਵਲ ਭੋਜਨ ਕੀ ਆਪੂਰ੍ਤਿ ਬਾਹਰ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਸਕਤਾ ਥਾ.

CRWilson, ਏਕ ਨਾਗਰਿਕ ਬੰਗਾਲ, ਅੰਗ੍ਰੇਜੀ ਕੇ ਅਪਨੇ ਪ੍ਰਾਰੰਭਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਮੇਂ ਬੰਗਾਲ ਮੇਂ ਦੀ ਹੈ ਦਿਲ੍ਲੀ ਮੇਂ ਸਿਖ ਬੰਧਕੋਂ ਕੀ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਟਿ ਕਾ ਨਿਮ੍ਨਲਿਖਿਤ ਵਿਵਰਣ:

", ਉਨਕੇ ਲੰਬੇ ਬਾਲ ਦ੍ਵੇਸ਼ ਅਪਨੇ ਕਵਰ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਉਪਹਾਸ ਔਰ ਲਜ੍ਜਾ ਸੇ ਪਰਾਸ੍ਤ. ਪਹਲੇ ਮਾਰ ਡਾਲਾ ਸਿਖੋਂ ਕੇ ਸਿਰ ਆਯਾ ਪਰਮ ਥਾ, ਭੂਸੇ ਕੇ ਸਾਥ ਭਰਵਾੰ, ਔਰ ਬਾੰਸ ਹੈ ਪਰ ਅਟਕ ਏਕ ਘੂੰਘਟ ਕੀ ਤਰਹ ਹਵਾ ਮੇਂ ਸ੍ਟ੍ਰੀਮਿੰਗ, ਔਰ ਉਨਕੇ ਸਾਥ ਦਿਖਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਕਿ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਮੇਂ ਹਰ ਜੀਵਿਤ ਵਸ੍ਤੁ ਨਾਸ਼ ਥਾ, ਏਕ ਪੋਲ ਖੁਦ. ਬਾੰਦਾ, ਏਕ ਲਾਲ ਕਪਡ਼ੇ ਕਾ ਏਕ ਪਗਡ਼ੀ ਮੇਂ ਮਜਾਕ ਸੇ ਬਾਹਰ ਪਹਨੇ ਸੋਨੇ ਕੇ ਸਾਥ ਕਸ਼ੀਦਾਕਾਰੀ, ਔਰ ਬ੍ਰੋਕੇਡ ਕਾ ਏਕ ਭਾਰੀ ਬਾਗੇ ਅਨਾਰ ਕੇ ਸਾਥ ਫੂਲ, ਪਰ ਏਕ ਮ੍ਰਤ ਬਿਲ੍ਲੀ ਏਕ ਲੋਹੇ ਕੇ ਪਿੰਜਰੇ ਮੇਂ ਬੈਠੇ ਥੇ, ਏਕ ਹਾਥੀ ਕੀ ਪੀਠ ਪਰ ਰਖਾ ਹੈ ਉਸਕੇ ਪੀਛੇ ਏਕ ਨੰਗੀ ਤਲਵਾਰ ਕੇ ਸਾਥ ਏਕ ਮੇਲ ਪਹਨੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਖਡ਼ਾ ਥਾ.. ਉਸਕੇ ਬਾਦ ਅਨ੍ਯ 740 saddles ਕੇ ਬਿਨਾ ਦੋ ਔਰ ਦੋ ਊੰਟ ਪਰ ਬੈਠੇ ਕੈਦਿਯੋਂ ਆਯਾ ਥਾ. ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕ ਚਰ੍ਮਪਤ੍ਰ ਕਾ ਏਕ ਉਚ੍ਚ ਫੁਲਸ੍ਕੇਪ ਪਹਨੀ ਥੀ ਔਰ ਏਕ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਟਿਕੀ ਹਾਥ ਥਾ ਲਕਡ਼ੀ ਕੇ ਦੋ ਟੁਕਡ਼ੋਂ ਕੇ ਬੀਚ ਅਪਨੀ ਗਰ੍ਦਨ, ਜੁਲੂਸ ਕੇ ਅੰਤ ਮੇਂ. ਤੀਨ ਮਹਾਨ nobles, ਮੋਹਮ੍ਮਦ ਅਮੀਨ ਖਾਨ, ਸਮ੍ਰਾਟ ਦ੍ਵਾਰਾ ਭੇਜਾ ਸਵਾਰ ਮੇਂ ਕੈਦਿਯੋਂ ਕੋ ਲਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ, Qamr ਉਦ-Din, ਉਨਕੇ ਬੇਟੇ, ਔਰ Zakariya ਖਾਨ, ਉਨਕੇ ਦਾਮਾਦ ਜੀ. ਮਹਲ ਰੋਡ, ਕਈ ਮੀਲ ਕੇ ਲਿਏ ਸੈਨਿਕੋਂ ਕੇ ਸਾਥ ਪੰਕ੍ਤਿਵਾਲਾ ਥਾ ਔਰ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨ ਭੀਡ਼ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਕ (ਗੁਰੁ) ਮੇਂ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡ਼ਾਯਾ ਔਰ ਉਨਕੇ ਅਨੁਯਾਯਿਯੋਂ ਕੇ ਵਿਕ੍ਰਿਤ ਸ੍ਵਰੂਪ ਪਰ ਹੰਸੇ ਸੇ ਭਰੇ ਵੇ ਉਨਕੇ ਸਿਰ wagged ਔਰ ਘ੍ਰਣਾ ਕੀ ਉੰਗਲੀ ਉਠਾਈ. ਗਰੀਬੋਂ ਪਰ ਵੇ ਪਾਰਿਤ ਏਚ ਯੂ ਮਨਹੂਸ ".! ਏਚ ਯੂ! ਅਨੀਸ਼੍ਵਰਵਾਦੀ ਕੁਤ੍ਤੇ ਉਪਾਸਕ ਅਪਨੇ ਦਿਨ ਆ ਗਯਾ ਹੈ. ਵਾਸ੍ਤਵ ਮੇਂ, ਪ੍ਰਤਿਸ਼ੋਧ ਅਪਰਾਧ ਪਰ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਗੇਹੂੰ ਸੇ ਗੇਹੂੰ ਸ੍ਪ੍ਰਿੰਗ੍ਸ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ, ਔਰ ਜੌ ਸੇ ਜੌ! "ਫਿਰ ਭੀ ਜੀਤ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਲਗਾ ਸਕਤਾ ਹੈ. ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਯਾ ਸ਼ਰ੍ਮ ਕੇ ਕਿਸੀ ਭੀ ਹਸ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ਰ ਕੇ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਅਪਮਾਨ ਥਾ ਕਿ ਉਨਕੇ ਸਭੀ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਕ ਔਰ ਉਸਕੀ ਗਰਿਮਾ ਕੇ ਉਨਕੇ ਅਨੁਯਾਯਿਯੋਂ ਲੂਟਨੇ ਸਕਤਾ ਹੈ ਆਵਿਸ਼੍ਕਾਰ ਦੁਸ਼੍ਮਨ., ਵੇ ਪਰ ਸਵਾਰ, ਸ਼ਾੰਤ, ਹੰਸਮੁਖ, ਯਹਾੰ ਤਕ ਕਿ ਮਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਉਤ੍ਸੁਕ ਸ਼ਹੀਦੋਂ ਕੀ ਮੌਤ ਜੀਵਨ. ਕੋਈ ਹੈ ਜੋ ਉਨਕੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਕੋ ਤ੍ਯਾਗ ਹੋਤਾ ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਵੇ ਅਪਨੇ ਗੁਰੁ ਕੋ ਝੂਠਾ ਸਾਬਿਤ ਨਹੀਂ, ਔਰ ਉਨਕੀ ਭਕ੍ਤਿ ਦੁਖ ਕੀ ਜਗਹ ਪਰ ਹੋਤਾ ਅਦ੍ਭੁਤ ਥਾ ਪਰ ਦੇਖਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਵਾਦਾ ਕਿਯਾ. ਥਾ \''ਮੇਰੇ ਉਦ੍ਧਾਰਕਰ੍ਤਾ, ਥਾ ਪਹਲੇ ਮੁਝੇ ਮਾਰ\'' ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾ butcher_Killing_Sikhs ਜੋ ਲਗਾਤਾਰ ਜਲ੍ਲਾਦ ਕੇ ਕਾਨੋਂ ਮੇਂ ਬਜੀ.

"ਖਫੀ ਖਾਨ ਦ੍ਰਢ਼ ਹੋਗਾ ਔਰ ਉਨਕੇ ਹਮਾਰੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਏਕ ਯੁਵਾ ਕੈਦੀ ਜੋ ਅਪ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਲਾਇਨ ਸੇ ਬੁਲਾਯਾ ਜਾ ਰਹੀ ਥੀ ਕਹ ਰਹੀ ਦ੍ਵਾਰਾ ਉਨ ਸਿਖੋਂ ਦ੍ਵਾਰਾ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤ ਕਾਰਣ ਪੂਰਾ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਭਕ੍ਤਿ ਦਿਖਾਤਾ ਹੈ ਯਹ ਲਡ਼ਕਾ ਨਵਵਿਵਾਹਿਤ ਗਯਾ ਥਾ. ਥਾ ਔਰ ਜਕਾਰਿਯਾ ਖਾਨ ਸੈਨਿਕੋਂ ਦ੍ਵਾਰਾ hauled ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਰਾਸ੍ਤੇ ਪਰ, ਕੇਵਲ ਫ਼ਾਰੁਖ
ਸਿਯਾਰ ਕੀ ਖੁਸ਼ੀ ਕੇ ਲਿਏ ਬੰਧਕੋਂ ਕੀ ਸੰਖ੍ਯਾ ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਿਤ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਉਸਨੇ ਅਪਨੀ ਵਿਧਵਾ ਮਾੰ, ਜੋ ਸਮ੍ਰਾਟ ਸੇ ਪਹਲੇ ਉਸਕੇ ਮਾਮਲੇ ਵਕਾਲਤ ਜਲ੍ਦਬਾਜੀ ਥੀ ਇਕਲੌਤਾ ਬੇਟਾ ਥਾ.. ਉਸਨੇ ਕਹਾ ਕਿ ਉਸਕੇ ਬੇਟੇ ਮੇਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਨੇ ਮੇਂ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ beguiled ਸਿਖ ਬੈਂਡ, ਲੇਕਿਨ ਦਿਲ ਮੇਂ ਏਕ ਸਿਖ ਨਹੀਂ ਥਾ ਕਿ ਜਮੀਨ ਪਰ. ਥਾ, ਮਹਾਰਾਜਾ ਬਾਹਰ ਲਡ਼ਕੇ ਕੇ ਲਿਏ ਮਾਫੀ ਕੇ ਆਦੇਸ਼ ਲਿਖਾ ਹੈ, ਔਰ THC ਮਾੰ ਕਿ ਨੋਟ ਕੇ ਸਾਥ ਜਲ੍ਦੀ ਮੇਂ ਥਾ ਔਰ ਯਹ ਅਧਿਕਾਰੀ ਮੇਂ ਫਾੰਸੀ ਕੇ ਪ੍ਰਭਾਰੀ ਕੋ ਸੌਂਪ ਦਿਯਾ. , ਮੇਰੀ ਮਾੰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਬਾਹਰ ਪਢ਼ਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਔਰ ਯੁਵਾ ਬਾਹਰ ਚਿਲ੍ਲਾਯਾ "ਹੈ ਝੂਠ ਬੋਲਾ ਥਾ. ਮੈਂ ਸ਼ਰੀਰ ਔਰ ਆਤ੍ਮਾ ਮੇਂ ਅਪਨੇ ਗੁਰੁ ਕੇ ਏਕ ਸਿਖ ਹੂੰ. ਮੁਝੇ ਮੇਰੇ ਦੋਸ੍ਤੋਂ ਕੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸੀ ਸੇ ਅਲਗ ਨ ਕਰੇਂ. ਕ੍ਰਿਪਯਾ ਇਤਨਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹੇਂ ਅਭੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ. ਜਲ੍ਦੀ "ਕਹ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਵਹ dumbfounded ਗਾਰ੍ਡ ਔਰ ਕਤਾਰ ਕੇ ਸਾਮਨੇ ਫਿਰ ਸੇ ਦੂਰ ਲੇ ਜਾਯਾ ਛੋਡ਼ ਦਿਯਾ ਹੈ. ਵਹ ਜਲ੍ਲਾਦ ਸੇ ਪਹਲੇ ਉਸਕੇ ਸਿਰ ਕਮ ਹੈ ਔਰ ਜਬ ਤਕ ਹਿਲਤਾ ਤਲਵਾਰ ਉਤਰਾ ਥਾ ਔਰ ਉਸੇ ਦੋ ਮੇਂ ਕਟੌਤੀ ਸੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿਯਾ .

"ਯਹ ਰਕ੍ਤ ਕਾ ਦ੍ਰਸ਼੍ਯ ਸਾਤ ਦਿਨੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਸਭੀ ਸਾਧਾਰਣ ਬੰਧਕੋਂ ਸੇ ਨਿਪਟਾਯਾ ਗਯਾ ਥਾ ਜਬ ਤਕ ਅਧਿਨਿਯਮਿਤ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ ਮੋਹਮ੍ਮਦ ਹਰਿਸੀ ਕੇ ਅਨੁਸਾਰ., ਅਪਨੇ ਸ਼ਰੀਰ ਵੈਗਨੋਂ ਪਰ ਲੋਡ ਕਰ ਰਹੇ ਥੇ ਔਰ ਸ਼ਹਰ ਸੇ ਬਾਹਰ ਲੇ ਜਾਯਾ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਗਿਦ੍ਧੋਂ ਕੋ ਫੇਂਕਾ ਜਾ ਸਿਰ ਪੇਡ਼ ਯਾ ਪਰ ਲਟਕਾ ਦਿਯਾ ਗਯਾ. ਬਾਜਾਰ ਮੇਂ ਜਗਹ ਕੇ ਪਾਸ ਖੰਭੇ ਪਰ ਸਭੀ ਵਿਦ੍ਰੋਹਿਯੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਏਕ ਸਬਕ ਹੋਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰੀਬ 700 ਪੁਰੁਸ਼ੋਂ ਸੇ ਏਕ ਥਾ ਮਾਫ਼ੀ ਮਾੰਗੀ.. jailors ਅਗਲੇ 20 ਬਾਜ ਸਿੰਹ, ਫਤੇਹ ਸਿੰਹ, ਅਹਲਿ ਸਿੰਹ ਔਰ ਗੁਲਾਬ ਸਹਿਤ ਕਰੀਬ ਸਰਦਾਰੋਂ, ਉਨਕੇ ਧ੍ਯਾਨ ਦਿਯਾ ਸਿੰਹ (ਲੋਹ੍ਗਢ਼ਕੀ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿ). ਯੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਂ ਕੇ ਅਤ੍ਯਾਚਾਰ ਥੇ ਚਰਮ ਗਈਂ ਥੀਂ ਔਰ ਜਗਹ ਹੈ ਜਹਾੰ ਵੇ ਸਬ ਖਜਾਨੇ ਕਿ ਉਨਕੇ ਬੇਹਤਰ ਦਿਨੋਂ ਕੇ ਦੌਰਾਨ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ ਸਿਰ੍ਹਿੰਦ , ਬਟਾਲਾ ਔਰ ਅਨ੍ਯ ਸ਼ਹਰੋਂ ਸੇ ਲੂਟਾ ਦਫਨ ਪ੍ਰਕਟ ਕਰਨਾ ਥਾ ਪੂਛਾ.

"ਅਸਫਲ ਤੀਨ ਮਹੀਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਕਿਸੀ ਭੀ ਸੁਰਾਗ ਪਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ, ਵੇ ਅਪਨੇ ਜੀਵਨ ਕੇ ਲਿਏ ਰਵਿਵਾਰ, 9 ਜੂਨ 1716 ਏਕ ਅੰਤ ਬਾੰਦਾ ਪਿੰਜਰੇ. ਫਿਰ ਏਕ ਹਾਥੀ ਕੀ ਚੋਟੀ ਪਰ ਫਹਰਾਯਾ ਥਾ ਲਗਾਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਤੈਯਾਰ ਹੈ, ਔਰ ਵਹ ਸਮ੍ਰਾਟ ਕੀ ਨਕਲੀ ਪੋਸ਼ਾਕ, ਮੇਂ ਤੈਯਾਰ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਸਾਥ ਏਕ ਰੰਗੀਨ ਉਸਕੇ ਸਿਰ ਪਰ ਲਾਲ ਪਗਡ਼ੀ ਉਠਾਈ ਉਨਕੇ 4 ਸਾਲ ਕੇ ਬੇਟੇ ਅਜਯ ਸਿੰਹ. ਅਪਨੀ ਗੋਦ ਮੇਂ ਰਖਾ ਗਯਾ ਥਾ ਬੀਸ ਅਜੀਬ ਸਰਦਾਰੋਂ ਹਾਥੀ ਔਰ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬਾਰਾਤ ਤੋ ਦਿਲ੍ਲੀ ਕੀ ਸਡ਼ਕੋਂ ਕੇ ਮਾਧ੍ਯਮ ਸੇ ਪਾਰਿਤ ਪੀਛੇ ਮਾਰ੍ਚ ਕਿਯਾ, ਔਰ ਕੇ ਲਿਏ ਨੇਤ੍ਰਤ੍ਵ ਕਿਯਾ. ਕੁਤੁਬ ਉਦ- ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਹ ਕੇ ਮਕਬਰੇ ਦਿਨ, ਵਰ੍ਤਮਾਨ ਕੁਤੁਬ ਮੀਨਾਰ ਕੇ ਪਾਸ ਹੈ ਕਿ ਕਬ੍ਰਿਸ੍ਤਾਨ ਤਕ ਪਹੁੰਚਨੇ ਪਰ., ਬਨ੍ਧੁਏ ਫਿਰ ਦੋ ਵਿਕਲ੍ਪੋਂ ਮੇਂ ਸੇ ਏਕ ਵਿਕਲ੍ਪ: ਇਸ੍ਲਾਮ ਯਾ ਮੌਤ ਕੇ ਲਿਏ ਰੂਪਾੰਤਰਣ ਕੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀ ਥੀ ਕਹਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਸਭੀ ਮੌਤ ਚੁਨਾ ਸਿਖ ਸਰਦਾਰੋਂ ਹੋਨੇ ਸੇ ਪਹਲੇ ਅਤ੍ਯਾਚਾਰ ਕੇ ਅਧੀਨ ਥੇ. ਕਹਨੇ ਕੀ ਜਰੂਰਤ ਨਹੀਂ. ਮਾਰ ਡਾਲਾ. ਉਨਕੇ ਸਿਰ ਤੋ ਭਾਲੇ ਪਰ impaled ਥੇ ਔਰ ਏਕ ਸਰ੍ਕਲ ਦੌਰ ਬਾੰਦਾ ਥਾ ਜੋ ਅਬ ਜਮੀਨ ਪਰ ਬੈਠਨੇ ਮੇਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ ਕੀ. ਇਸਮੇਂ ਦਰ੍ਸ਼ਕੋਂ ਕੇ ਸੈਕਡ਼ੋਂ ਕੇ ਆਸਪਾਸ ਖਡ਼ੀ ਯਹ ਦ੍ਰਸ਼੍ਯ ਦੇਖ ਰਹੇ ਥੇ. ਵੇ ਯਹਾੰ ਕਿਯਾ ਉਸੇ ਦੇਰ ਸੇ ਸਮ੍ਰਾਟ ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਹ ਔਰ ਡਾਲ ਕੀ ਕਬ੍ਰ ਕੇ ਆਸਪਾਸ ਪਰੇਡ ਉਸੇ ਏਕ ਬਰ੍ਬਰ ਮੌਤ ਕੇ ਲਿਏ.

"ਬੰਦਾ ਸਿੰਹ ਤੋ ਏਕ ਛੋਟੀ ਤਲਵਾਰ ਦਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ ਔਰ ਅਪਨੇ ਹੀ ਬੇਟੇ ਅਜਯ ਸਿੰਹ ਕੋ ਮਾਰਨੇ ਕਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਯਾ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਵਹ ਸ਼ਨਿ ਬੇਫਿਕ੍ਰ., Cxecutioner ਆਗੇ ਚਲੇ ਗਏ ਔਰ ਛੋਟੇ ਕਾਟਨੇ ਮੇਂ hody ਬਚ੍ਚੇ ਮੇਂ ਅਪਨੀ ਤਲਵਾਰ ਡੂਬ ਦੋ. ਮਾੰਸ ਕੇ ਟੁਕਡ਼ੋਂ ਕੋ ਫਿਰ ਸੇ ਕਾਟ ਰਹੇ ਥੇ ਸ਼ਰੀਰ ਔਰ ਬਾੰਦਾ ਚੇਹਰੇ ਮੇਂ ਫੇਂਕ ਦਿਯਾ. ਉਨਕੇ ਜਿਗਰ ਹਟਾਯਾ ਗਯਾ ਥਾ ਔਰ ਜੋਰ ਬੰਦਾ ਸਿੰਹ ਕੇ ਮੁੰਹ ਮੇਂ ਪਿਤਾ ਕੀ ਭਾਵਨਾ ਕੇ ਕਿਸੀ ਭੀ ਲਕ੍ਸ਼ਣ ਕੇ ਬਿਨਾ ਇਸ ਸਬ ਕੇ ਮਾਧ੍ਯਮ ਸੇ ਬੈਠ ਗਯਾ.. ਧੀਰਜ ਕੀ ਉਨਕੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿਯੋਂ ਕੋ ਔਰ ਅਧਿਕ ਅਭੀ ਭੀ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਣ ਕਿਯਾ ਗਯਾ. ਲੇਕਿਨ ਉਸਸੇ ਪਹਲੇ, ਮੋਹਮ੍ਮਦ ਅਮੀਨ ਖਾਨ ਨੇ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਪਾਸ ਖਡ਼ਾ ਥਾ ਕਹਾ, ਅਪਨੇ ਤਰੀਕੇ ਸੇ "ਕੇ ਬਾਦ ਅਬ ਤਕ ਆਪ ਪੁਣ੍ਯ ਕਾ ਏਕ ਆਦਮੀ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਮੇਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਹੋਨਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇਤੇ ਹੈਂ, ਔਰ ਅਚ੍ਛਾ ਕਾਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ. ਆਪ ਭੀ ਬਹੁਤ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ. ਤੁਮ ਮੁਝੇ ਬਤਾਓ ਤੁਮ ਕ੍ਯੋਂ ਯਹ ਸਬ ਯਹਾੰ ਗ੍ਰਸ੍ਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਸਕਤੇ ਹੈਂ? "

"ਹੈ ਬਾੰਦਾ ਜਵਾਬ ਥਾ," ਜਬ tyrants ਸੀਮਿਤ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਅਪਨੇ ਵਿਸ਼ਯੋਂ ਪਰ ਅਨ੍ਧੇਰ, ਤੋ ਭਗਵਾਨ ਇਸ ਧਰਤੀ ਪਰ ਮੇਰੇ ਜੈਸੇ ਲੋਗੋਂ ਕੋ ਬਾਹਰ ਭੇਜਤਾ ਹੈ ਉਨ੍ਹੇਂ ਸਜ਼ਾ ਬਾੰਟ ਦੇਨਾ. ਲੇਕਿਨ ਮਾਨਵ ਕੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਹਮ ਕਭੀ ਕਭੀ ਅਤਿਕ੍ਰਮਣ ਨ੍ਯਾਯ ਕੇ ਕਾਨੂਨੋਂ, ਔਰ ਹਮ whilst ਭੁਗਤਾਨ ਹਮ ਅਭੀ ਭੀ ਯਹਾੰ ਹੈਂ ਬਨਾ ਰਹੇ ਹੈਂ ਕਿ ਕੇ ਲਿਏ. ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮੁਝੇ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਅਨੁਚਿਤ ਨਹੀਂ ਕਿਯਾ ਜਾ ਰਹਾ ਹੈ ਕਿਸੀ ਭੀ ਤਰਹ ਸੇ. "

"ਜਲ੍ਲਾਦ ਤੋ ਆਗੇ ਕਦਮ ਰਖਾ ਔਰ ਬਾੰਦਾ ਦਾਹਿਨੀ ਆਂਖ ਮੇਂ ਅਪਨੀ ਚਾਕੂ ਕੇ THC ਮੁਦ੍ਦਾ ਜੋਰ, ਬਾਹਰ ਖੀਂਚ THC ਨੇਤ੍ਰਗੋਲਕ. ਵਹ ਤੋ ਬਾਹਰ ਬਾੰਦਾ. ਖੀਂਚਾ ਅਨ੍ਯ ਨੇਤ੍ਰਗੋਲਕ ਇਸ ਸਬ ਕੇ ਮਾਧ੍ਯਮ ਸੇ ਏਕ ਚਟ੍ਟਾਨ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਅਭੀ ਭੀ ਸ਼ਨਿ ਉਸਕਾ ਚੇਹਰਾ ਕੋਈ ਦਰ੍ਦ ਕੀ ਮਰੋਡ਼ ਦਿਯਾ.

"ਕ੍ਰੂਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਫਿਰ ਅਪਨੀ ਤਲਵਾਰ ਲੇ ਲੀ ਔਰ ਬੰਦ ਹੈ ਬਾੰਦਾ ਬਾਏੰ ਪੈਰ ਘਟਾ ਦਿਯਾ ਹੈ, ਤੋ ਉਸਕੇ ਦੋਨੋਂ ਹਾਥੋਂ ਪਰ. ਹੈ ਬਾੰਦਾ ਸੁਵਿਧਾਏੰ ਅਭੀ ਭੀ ਸ਼ਾੰਤ ਥੇ ਕੇ ਰੂਪ ਮੇਂ ਯਦਿ ਵਹ ਅਪਨੇ ਨਿਰ੍ਮਾਤਾ ਕੇ ਸਾਥ ਸ਼ਾੰਤਿ ਪਰ ਥਾ. ਅੰਤ ਮੇਂ ਵੇ ਬੰਦ ਲਾਲ ਗਰ੍ਮ ਚਿਮਟਾ ਕੇ ਸਾਥ ਅਪਨੇ ਮਾੰਸ ਫਾਡ਼ੇ, ਔਰ ਵਹਾੰ ਔਰ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਕਿਯਾ ਜਾ ਰਹਾ ਹੈ ਅਤ੍ਯਾਚਾਰ ਕੀ ਉਨਕੀ ਕਿਤਾਬ ਮੇਂ ਛੋਡ਼ ਦਿਯਾ, ਵੇ ਅਪਨੇ ਸ਼ਰੀਰ ਮੇਂ ਕਟੌਤੀ ਕੇ ਲਿਏ ਏਕ ਸੌ ਟੁਕਡ਼ੋਂ ਮੇਂ, ਔਰ ਸੰਤੁਸ਼੍ਟ ਥੇ. (ਪੂਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੈਂ ਮੇਂ ਦਿਏ ਗਏ ਨਿਮ੍ਨਲਿਖਿਤ ਲੇਖਕ: ਮੋਹਮ੍ਮਦ ਹਰਿਸੀ , ਖਫੀ ਖਾਨ, Thornton, ਏਿੰਲ੍ਫਸਟਨ ਦ੍ਵਾਰਾ ਯਾਤਨਾ ਕੇ ਇਨ ਵਿਵਰਣ, ਦਾਨੇਸ਼੍ਵਰ ਔਰ ਅਨ੍ਯ).

ਈਸ੍ਟ ਇੰਡਿਯਾ ਕੰਪਨੀ, ਜਾਨ ਸੁਰਮਾਂ ਔਰ ਏਡਵਰ੍ਡ Stephenson, ਜੋ ਦਿਲ੍ਲੀ ਮੇਂ ਥੇ ਔਰ ਫਿਰ ਇਨ ਨਰਸੰਹਾਰੋਂ ਮੇਂ ਸੇ ਕੁਛ ਦੇਖਾ, ਕੇ ਰਾਜਦੂਤ ਫੋਰ੍ਟ ਵਿਲਿਯਮ ਕੇ ਗਵਰ੍ਨਰ ਕੋ ਲਿਖਾ ਥਾ: "ਯਹ ਏਕ ਛੋਟੇ ਸੇ ਧੈਰ੍ਯ ਕੇ ਸਾਥ ਉਲ੍ਲੇਖਨੀਯ ਸਿਖੋਂ ਜੋ ਅਪਨੇ ਭਾਗ੍ਯ ਸੇ ਗੁਜਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਔਰ ਅੰਤਿਮ ਯਹ ਹੈ ਕਿ ਏਕ ਅਪਨੇ ਨਏ ਗਠਨ ਧਰ੍ਮ ਸੇ apostatized ਨਹੀਂ ਪਾਯਾ ਗਯਾ ਹੈ. "

9 ਜੂਨ ਕੋ, ਬਾੰਦਾ ਸਿੰਹ ਕੀ ਬਾਰੀ ਆ ਗਈ. ਸਖ੍ਤ ਸੇ ਸਖ੍ਤ ਕਿਯਾ ਗਯਾ ਥਾ torments ਉਸਕੇ ਲਿਏ ਆਰਕ੍ਸ਼ਿਤ ਹੈ. ਉਸਕੀ ਆਂਖੇਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਾਲਾ ਗਯਾ ਔਰ ਉਨਕੇ ਹਾਥ ਔਰ ਪੈਰ ਕਾਟ. ਉਸਕੇ ਮਾੰਸ ਕੇ ਸਾਥ ਲਾਲ ਗਰ੍ਮ ਆਂਖੇਂ ਫਟੀ ਹੁਈ ਥੀ. ਅੰਤ ਮੇਂ ਉਸਕੇ ਲਿਏ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਆਯਾ, ਜਲ੍ਲਾਦ ਕੀ ਕੁਲ੍ਹਾਡ਼ੀ ਸੇ ਉਸਕੀ ਗਰ੍ਦਨ ਪਰ ਗਿਰਨੇ. ਕੇ ਸਾਥ ਅਪਨੇ ਅੰਤ ਸਿਖ ਧਰ੍ਮ ਸਿਖ ਧਰ੍ਮ ਪਰ ਵਿਪਰੀਤ ਨਹੀਂ ਮਰੇ ਬਾਹਰ ਆਯਾ ਮਜਬੂਤ ਔਰ ਬੰਦਾ ਸਿੰਹ ਬਹਾਦੁਰ ਕੀ ਮਸ਼ਾਲ ਥਾ ਨਵਾਬ ਕਪੂਰ ਸਿੰਹ ਵਿਰ੍ਕ ਜੈਸੇ ਨਏ ਯੋਦ੍ਧਾ ਕੇ ਸਾਥ ਕਿਯਾ, ਸਰਦਾਰ ਬੁਧ ਸਿੰਹ, ਸਰਦਾਰ ਚਰਤ ਸਿੰਹ, ਬਾਬਾ ਦੀਪ ਸਿੰਹ ਜੀ ਸ਼ਹੀਦ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਜੱਸਾ ਸਿੰਹ ਅਹਲੂਵਾਲਿਯਾ, ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਹ, ਹਰਿ ਸਿੰਹ ਭੰਗੀ , ਆਦਿ

ਮਾਨਸ ਕੀ ਜਾਲ ਸਭੈ ਇਕਾਈ ਪੇਹ੍ਚਾਂਬੋ ਗੁਰੁ ਗੋਵਿੰਦ ਸਿੰਹ ਕੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ. ਜੋ ਜੋਰਦਾਰ ਢੰਗ ਸੇ "ਪੁਰੁਸ਼ੋਂ ਹਿੰਦੂ, ਮੁਸਲਮਾਨ, Emams ਔਰ Shaffies ਫੋਨ ਖੁਦ ਸਕਤਾ ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਮੈਂ ਉਨ ਸਬ ਕੋ ਏਕ ਦੌਡ਼-ਮਾਨਵ ਜਾਤਿ ਕੇ ਲਿਏ ਸੰਬੰਧਿਤ ਦੇਖਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਰਾਜ੍ਯੋਂ." ਗੁਰੁ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਹ ਬਾੰਦਾ ਵਿਸ਼ਿਸ਼੍ਟ ਜੋ ਪੀਰ ਬੁਧੂ ਸ਼ਾਹ ਜੈਸੇ ਅਚ੍ਛੇ ਸੰਤੋਂ ਸਤਾਯਾ ਥਾ ਸਜ਼ਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਯਾ ਥਾ. ਵਹ ਜੋ ਸਿਰ੍ਹਿੰਦ ਪਰ ਅਪਨੀ ਯੁਵਾ ਲਡ਼ਕੇ ਕੋ ਮਾਰ ਡਾਲਾ ਥਾ ਪਰ ਕੋਈ ਬਦਲਾ ਨਹੀਂ ਬਤਾਯਾ ਥਾ. HC ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਹ ਅਪਨੇ ਕੋ ਜੋ ਅਚ੍ਛਾ ਪੁਰੁਸ਼ੋਂ ਪਰ atrocitics ਪ੍ਰਤਿਬਦ੍ਧ ਥਾ ਸਜ਼ਾ ਵਾਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰਨੇ ਕੀ ਉਮ੍ਮੀਦ ਥੀ, ਲੇਕਿਨ ਥਾ ਸਮ੍ਰਾਟ ਸੇ ਕੰਪਨੀ ਜੁਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰਹ ਸੇ ਨਿਰਾਸ਼. ਬੰਦਾ ਸਿੰਹ ਤੋ ਸਿਖਾਯਾ ਗਯਾ ਥਾ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਵਾਸ੍ਤਵਿਕਤਾ ਕੇ ਲਿਏ ਗੁਰੁ ਹੀ ਸਪਨਾ ਲਾਓ:



ਮਹਾਨ ਸਿਖ ਯੋਦ੍ਧਾ ਸਰਦਾਰ ਬੰਦਾ ਸਿੰਹ ਬਹਾਦੁਰ ਕੋ ਸਲਾਮ, ਜੋ ਸਭੀ ਲੇਕਿਨ ਨਹੀਂ ਅਪਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੋਂ ਦਿਯਾ

Continue

Guru Angad Dev Ji (1539-1552)


Guru Angad Sahib, (Bhai Lahna ji) was born in the village named Sarai Naga (Matte Di Sarai) district Muktsar (Punjab), on Vaisakh Vadi 1st , (5th Vaisakh) Samvat 1561, (March 31, 1504). He was the son of a petty trader named Pheru ji. His mother 's name was Mata Ramo ji (also Kwown as Mata Sabhirai, Mansa Devi, Daya kaur). Baba Narayan Das Trehan was his grand father, whose ancestral house was at Matte-di-Sarai near Mukatsar. Pheru ji shifted back to this place.

Under the influence of his mother Bhai Lehna ji began to worship Durga (A Hindu mythological Goddess). He used to lead a batch of worshippers to Jawalamukhi Temple every year. He was married to Mata Khivi ji in Jaunary 1520 and had two sons (Dasu ji and Datu ji) and two daughters (Amro ji and Anokhi ji). The whole family of Pheru ji had to leave their ancestral village because of the ransacking by the Mughal and Baloch militia who had come with Babur. After this the family settelled at village Khadur Sahib beside the Beas river, near Tarn Taran Sahib (A small town about 25 kmt.away from Amritsar City).

Once Bhai Lehna ji heard the recitation of a hymn of Guru Nanak Sahib from Bhai Jodha ji (a sikh of Guru Nanak Sahib) and was thrilled and decided to proceed through Kartarpur to have a glimpse of Guru Nanak Sahib at the time of yearly pilgrimage to Jwalamukhi Temple. His very first meeting with Guru Nanak Sahib completely transformed him. He renounced the worship of Hindu Goddess, dedicated himself to the service of Guru Nanak Sahib, became his Sikh and began to live at Kartarpur, His devotion to Guru Nanak Sahib and his holy mission was so great that he was installed as the Second Nanak in September 7, 1539 by Guru Nanak Sahib himself. Earlier Guru Nanak Sahib tested him in various ways and found an embodiment of obedience and service in him. Guru Nanak Sahib gave him a new name Angad (Guru Angad Sahib). He spent six or seven years in the service of Guru Nanak Sahib at Kartarpur.

After the death of Guru Nanak Sahib on September 22, 1539, Guru Angad Sahib left Kartarpur for Khadur Sahib Village (near Goindwal Sahib). He carried forward the thought of Guru Nanak Sahib both in letter and spirit. Yogis and Saints of different sects visited him and held detailed discussions about Sikhism with him .

Guru Angad Sahib introduced a new alphabet known as Gurmukhi Script, modifying the old Punjabi Script 's characters. It become the script of the masses very soon. He took great interest in the education of the children by opening many schools for their instruction and thus increased the number of literates. For the youth he started the tradition of Mall Akhara, where physical as well as spiritual exercises were held. He collected the facts about Guru Nanak Sahib 's life from Bhai Bala ji and wrote the first biography of Guru Nanak Sahib. (Bhai Bale Wali Janamsakhi available now a days in not the same that Guru Angad Sahib had compiled.) He also wrote 63 Saloks (stanzas), these were included in Guru Granth Sahib. He popularized and expanded the institution of 'Guru ka Langar' started by Guru Nanak Sahib earlier .

Guru Angad Sahib visited all important places and centres established by Guru Nanak Sahib for preaching Sikhism. He also established hundreds of new Sangats (Sikh religious Institutions) and thus strengthened the base of Sikhism. The period of his Guruship was the most crucial one. The Sikh community being infant, had to face a number of dangers. It was not difficult for Hinduism to swallow the newly born Sikhism in due course of time. Moreover Sri Chand's Udasis sect community and the activities of Jogies had not yet abated. At this hour of juncture he lived Guru Nanak Sahib's tenents in true spirit and there were manifest signs of drifting it (Sikhism) away from the Hinduism. Sikhism established its own separate religious identity.

Guru Angad Sahib, by following the example of Guru Nanak Sahib, nominated Amar Das Sahib as his successor (The Third Nanak) before his death. He presented all the holy scripts including those he received from Guru Nanak Sahib, to Guru Amar Das Sahib. He breathed his last on March 29, 1552 at the age of forty-eight. It is said that he started to build a new town, at Goindwal near Khadur Sahib and Guru Amar Das Sahib was appointed to supervise its construction. It is also said that Himayun, when defeated by Sher Shah Suri, came to obtain blessings of Guru Angad Sahib in regaining the throne of Delhi.

Continue

Guru Ram Das Ji (1574-1581)


Guru Ramdas Sahib (Jetha ji) was born at Chuna Mandi, Lahore (in Pakistan), on Kartik Vadi 2nd, (25th Assu) Samvat 1591 (September 24, 1534). Son of Mata Daya Kaur ji (Anup Kaur ji) and Baba Hari Das ji Sodhi Khatri was very handsome and promising child. His parents were too poor to meet even the daily needs and he had to earn his bread by selling boiled grams. His parents died when he was just 7 year old. His grandmother (mother's, mother) took him to her native village Basarke. He spent five years at village Basarke earning his bread by selling boiled grams. According to some chronicles, once Guru Amardas Sahib came village Basarke to condole with the grandmother of (Guru) Ramdas Sahib at the death of her son-in-law and developed deep affection for (Guru) Ramdas Sahib. Along with grandmother he left for Goidwal Sahib to settle there. There he resumed his profession of selling boiled grams and also began to take part in the religious congregation held by Guru Amardas Sahib. He also made active participation in the development of Goindwal Sahib.

(Guru) Ramdas Sahib was married to Bibi Bhani Ji (daughter of Guru Amardas Sahib). She bore him three sons: Prithi Chand Ji, Mahadev Ji and Arjan Sahib (Guru) Ji. After the marriage he stayed with his father-in-law and deeply associated himself with the Guru Ghar activities (Sikhism). He commanded full confidence of Guru Amardas Sahib and often accompanied him when the latter went on long missionary tours to different parts of India.

(Guru) Ramdas Sahib was a man of considerable merit. He became famous for his piety, devotion, energy and eloquence. Guru Amardas Sahib found him capable in every respect and worthy of the office of Guruship and installed him as Fourth Nanak on september 1, 1574. Guru Ramdas Sahib laid the foundation stone of Chak Ramdas or Ramdas Pur, which is now called Amritsar. For this purpose he purchased land from the zamindars of the villages: Tung, Gilwali and Gumtala, and began digging of Santokhsar Sarover. Later on he suspended the work on Santokhsar and concentrated his attention on digging Amritsar Sarovar. Bhai Sahlo Ji and Baba Budha Ji, the two devoted Sikhs were assigned the supervising work.

The new city (Chak Ramdas Pur) flourished soon as it was situated at the centre of international trade routes. It grew into an important center of trade in Punjab after Lahore. Guru Ramdas Sahib himself invited many merchants and artisans from the different walks of life and trades. Later on, it proved to be step of far-reaching importance. It provided a common place of worship to the Sikhs and paved the way for the future guidelines for the Sikhism as a different religion. Guru Ramdas Sahib introduced Masand system in place of Manji system and this step played a great role in the consolidation of Sikhism.

Guru Ramdas Sahib strengthened the Sikhism a step further by composing Four Lawans and advised the Sikhs to recite them in order to solemnize the marriages of their children. Thus he introduced a new matrimonial system based upon Sikhism instead of Hindu's Vedi system. Thus this distinct marriage code for the Sikhs separated them from the orthodox and traditional Hindu system. also made rapprochement with different sects of Udasis through Baba Shri Chand Ji. He, like his predecessors carried forward the tradition of Guru ka Langer. Superstitions, caste system and pilgrimages were strongly decried.

He wrote 638 hymns in 30 ragas, these include 246 Padei 138 Saloks, 31 Ashtpadis and 8 Vars and are a part of Guru Granth Sahib. He nominated his youngest son (Guru) Arjan Sahib as Fifth Nanak. After this he left Amritsar and retired to Goindwal Sahib. There, after a few days he passed away for heaven on Bhadon Sudi 3rd (2nd Assu) Samvat 1638 (September 1, 1581).

Continue

Guru Nanak Dev Ji (1469 - 1539)


Guru Nanak Sahib (the First Nanak, the founder of Sikhism) was born on 15th April, 1469 at Rai-Bhoi-di Talwandi in the present distrect of Shekhupura (Pakistan), now Nanakana Sahib. The Birthday of Guru Nanak Sahib is celebrated on 15th Kartik Puranmashi i.e. full moon day of the month Kartik. On this day the Birthday of Guru Nanak Sahib is celebrated every year. (But some other chronicals state that Guru Nanak Sahib was born on 20th October,1469) Guru Nanak's father, Mehta Kalyan Das, more popularly known as Mehta Kalu was the agent and Chief Accountant of Rai Bular. Guru Nanak 's mother was Mata Tripta, a simple, pious and extremely religious woman. Nanak had an elder sister, Nanki, who always cherished her younger brother.



Nanak was an extra-ordinary and different child in many ways. God provided him with contemplative mind and rational thinking. At the age of seven, he learnt Hindi and Sanskrit. He surprised his teachers with the sublimity of his extra-ordinary knowledge about divine things. At the age of thirteen, he learned Persian and Sanskrit and at the age of 16, he was the most learned young man in the region. He was married to Mata Sulakhni ji, who gave birth to two sons: Sri Chand and Lakhmi Das. In November 1504, Guru Nanak's elder sister Nanaki ji took him to Sultanpurlodhi where her husband Jai Ram ji got him the Job of storekeeper in the Modikhana of the local Nawab, Daulat Khan Lodhi.



At the age of 38, in August 1507, Guru Nanak Sahib heard God 's call to dedicate himself to the service of humanity after bathing in "Vain Nadi" (a small river) Near Sultanpur Lodhi. The very first sentence which he ' uttered then was, " There is no Hindu, no Musalman". He now undertook long travels to preach his unique and divine doctrine (Sikhism). After visiting different places in Punjab, he decided to proceed on four long tours covering different religious places in India and abroad. These tours are called Char Udasis of Guru Nanak Sahib.



During the four journeys, Guru Nanak Sahib visited different religious places preaching Sikhism. He went to Kurukshetra, Haridwar, Joshi Math, Ratha Sahib, Gorakh Matta (Nanak Matta), Audhya, Prayag, Varanasi, Gaya, Patna, Dhubri and Gauhati in Assam, Dacca, Puri, Cuttock, Rameshwaram, Ceylon, Bidar, Baroach, Somnath, Dwarka, Janagarh, Ujjain, Ajmer, Mathura, Pakpattan, Talwandi, Lahore, Sultanpur, Bilaspur, Rawalsar, Jawalaji, Spiti Vally, Tibet, Ladakh, Kargil, Amarnath, Srinagar and Baramula. Guru Nanak Sahib also paid visit to Muslim holy places. In this regard he went to Mecca, Medina, Beghdad via Multan, Peshawar Sakhar, Son Miani, Hinglaj etc. Some accounts say that Guru Sahib reached Mecca by sea-route. Guru Sahib also visited Syra, Turkey and Tehran (the present capital of Iran). From Tehran Guru Sahib set out on the caravan route and covered Kabul, Kandhar and Jalalabad. The real aim of the tour was awakening the people to realise the truth about God and to introduce Sikhism. He established a network of preaching centres of Sikhism which were called "Manjis". He appointed able and committed followers as its head (preacher of Sikhism). The basic tenents of Sikhism were wilfully conceived by the people from all walks of life. The seeds of Sikhism were sown all over India and abroad in well-planned manner.



In the year 1520, Babar attacked India. His troops slaughtered thousands of innocent civilians of all walks of life. Women and children were made captives and all their property looted at Amiabad. Guru Nanak Sahib challenged this act of barbarity in strong words. He was arrested and released, shortly after making Babar realising his blunder. All the prisoners were also released.



Guru Nanak Sahib settled down at Kartarpur city (now in Pakistan) which was founded by him in 1522 and spent the rest of his life there (1522-1539). There was daily Kirtan and the institution of Langar (free kitchen) was introduced. Knowing that the end was drawing near, Guru Nanak Sahib, after testing his two sons and some followers, installed Bhai Lehna ji (Guru Angad Sahib) as the Second Nanak in 1539, and after a few days passed into Sachkhand on 22nd September, 1539.



Thus ended the wordly journey of this god-gifted Master (Guru) of mankind. He rejected the path of renunciation Tyaga or Yoga, the authority of the Vedas and the Hindu caste system. Guru Nanak Sahib emphasised the leading of householder's life (Grista), unattached to gross materialism. The services of mankind Sewa, Kirtan, Satsang and faith in 'One' Omnipotent God are the basic concepts of Sikhism established by Guru Nanak Sahib. Thus he laid the foundations of Sikhism. He preached new idea of God as Supreme, Universal, All-powerful and truthful. God is Formless (Nirankar), the Sole, the Creator, the self-existent, the Incomprehensible and the Ever-lasting and the creator of all things (Karta Purakh). God is infinite, All knowing, True, All-giver, Nirvair, and Omnipotent. He is Satnam, the Eternal and Absolute Truth.




As a social reformer Guru Nanak Sahib upheld the cause of women, downtrodden and the poors. He attacked the citadel of caste system of Hindus and theocracy of Muslim rulers. He was a born poet. He wrote 974 hyms comprising Japji Sahib, Asa-Di-Var, Bara-Mah, Sidh-Gosht, Onkar (Dakhani) and these were included in Guru Granth Sahib by Guru Arjan Sahib. He was also a perfect musician. He with the company of Bhai Mardana compsed such tunes in various Indian classical Ragas that charmed and tawed wild creatures like Babar, subdued saging kings, raved bigots and tyrants, made thugs and robbers saints. He was a reformer as well as a revolutionary. God had endowed him with a contemplative mind and pious disposition. Guru Arjan Sahib called him "the image of God, nay, God Himself".



Continue